تفاوت بین استفاده از لنز روغنی و لنز معمولی چیست؟
1. روش های مختلف استفاده
یک عدسی شیئی معمولی به هیچ وسیله ای نیاز ندارد و می توان مستقیماً برای مشاهده اشیا از آن استفاده کرد. فاصله کاری یک عدسی روغنی بسیار کوتاهتر از یک لنز شیئی پرقدرت خشک است و کمترین آن فقط 0.1 میلی متر است. علاوه بر این، برنامه فوکوس با لنزهای شیئی خشک متفاوت است. برای جلوگیری از خرد شدن نمونه یا آسیب رساندن به لنز روغنی، باید به عملیات توجه ویژه ای شود. برای اولین بار با استفاده از لنز روغنی، فاصله کانونی را نیز می توان با توجه به برنامه فوکوس یک لنز شیئی خشک تنظیم کرد. ابتدا لوله عدسی را پایین بیاورید تا لنز شیئی به نزدیکترین نقطه به شیشه پوشش نزدیک شود، اما نباید روی نمونه فشار داده شود و سپس لنز شیئی را بالا ببرید تا فوکوس شود. اما این روش مضرات آن را دارد که محلول غوطه وری را فشرده می کند و حباب ایجاد می کند. اگر پیچ فوکوس درشت به سمت بالا تنظیم شده باشد و بشکه لنز تا جایی بالا رفته باشد که لنز غوطه ور در روغن قطرات روغن را ترک کند و جسم مورد نظر قابل تشخیص نباشد، باید دوباره تنظیم شود.
روغن عدسی مورد استفاده برای لنزهای روغنی روغن تار یا پارافین است. به دلیل ویسکوزیته بالای روغن سدر و سختی پاک کردن آن پس از استفاده، بسیاری از افراد به جای آن از روغن پارافین استفاده می کنند. هنگام چکیدن مایع، سعی کنید تا حد امکان از تشکیل حباب جلوگیری کنید. در صورت ایجاد حباب، می توانید از یک سوزن کالبد شکافی برای کنار زدن آنها استفاده کنید تا بر مشاهده تأثیر نگذارید. پس از استفاده از لنز روغنی، لوله لنز را حدود 2 سانتی متر بلند کرده و آن را دور از محور نوری بچرخانید. ابتدا از کاغذ پاک کن لنز برای پاک کردن بیشتر روغن روی لنز استفاده کنید، سپس از کاغذ پاک کن لنز آغشته به مقدار کمی زایلن برای پاک کردن لکه های روغن باقی مانده روی لنز استفاده کنید و در نهایت از کاغذ پاک کن لنز خشک برای پاک کردن زایلن استفاده کنید. روی لنز
2. وضوح متفاوت
آینه روغنی برای مشاهده ساختارهای ظریف تر استفاده می شود و یکی از میکروسکوپ های رایج در آزمایشگاه ها است که شفافیت کمی بالاتر از میکروسکوپ های نوری معمولی دارد. برای مشاهده کلامیدیا، باکتری ها، اندامک ها و غیره استفاده می شود.
