تجزیه و تحلیل خطاهای آشکارسازهای گاز قابل احتراق بر اساس اصول
1. آشکارساز گازهای قابل احتراق آشکارساز نصب شده و مورد استفاده در ساختمانهای صنعتی و عمرانی است که به غلظت گازهای قابل احتراق منفرد یا چندگانه پاسخ می دهد. آشکارسازهای گازهای قابل احتراق که معمولاً در زندگی روزمره مورد استفاده قرار می گیرند، آشکارسازهای گازهای قابل احتراق کاتالیستی و آشکارسازهای گازهای قابل احتراق نیمه هادی هستند. آشکارسازهای گازهای قابل احتراق نیمه رسانا عمدتاً در مکانهایی مانند رستورانها، هتلها و کارگاههای خانگی که از گاز، گاز طبیعی و گاز مایع استفاده میشود، استفاده میشود. آشکارسازهای گازهای قابل احتراق کاتالیستی عمدتاً در مکانهای صنعتی که گازها و بخارات قابل احتراق منتشر میشوند استفاده میشوند.
2. آشکارساز گازهای قابل احتراق کاتالیستی از تغییر مقاومت سیم پلاتین فلزی نسوز پس از گرم شدن برای تعیین غلظت گازهای قابل احتراق استفاده می کند. هنگامی که گاز قابل احتراق وارد آشکارساز می شود، باعث واکنش اکسیداسیون (احتراق بدون شعله) در سطح سیم پلاتین می شود و گرمای تولید شده باعث افزایش دمای سیم پلاتین می شود و باعث تغییر در مقاومت الکتریکی آن می شود. بنابراین، هنگام مواجهه با دمای بالا و عوامل دیگر، دمای سیم پلاتین تغییر می کند و مقاومت الکتریکی سیم پلاتین تغییر می کند و در نتیجه داده های شناسایی شده تغییر می کند.
3. آشکارساز گازهای قابل احتراق نوع نیمه هادی از تغییر مقاومت سطحی نیمه هادی ها برای تعیین غلظت گازهای قابل احتراق استفاده می کند. آشکارساز گازهای قابل احتراق نیمه هادی از اجزای نیمه هادی حساس به گاز با حساسیت بالا استفاده می کند. هنگامی که در حین کار با گاز قابل احتراق مواجه می شود، مقاومت نیمه هادی کاهش می یابد و مقدار کاهش مربوط به غلظت گاز قابل احتراق است.
4. آشکارساز گازهای قابل احتراق از دو بخش تشکیل شده است: تشخیص و تشخیص، با عملکردهای تشخیص و تشخیص. اصل قسمت تشخیص آشکارساز گازهای قابل احتراق این است که سنسور دستگاه از یک عنصر تشخیص، یک مقاومت ثابت و یک پتانسیومتر صفر برای تشکیل یک پل تشخیص استفاده می کند. این پل از سیم پلاتین به عنوان حامل عناصر کاتالیزوری استفاده می کند. پس از روشن شدن، دمای سیم پلاتین به دمای کار افزایش می یابد و هوا از طریق انتشار طبیعی یا وسایل دیگر به سطح عنصر می رسد. هنگامی که هیچ گاز قابل احتراق در هوا وجود ندارد، خروجی پل صفر است. هنگامی که هوا حاوی گاز قابل احتراق است و بر روی عنصر تشخیص پخش می شود، احتراق بدون شعله به دلیل عملکرد کاتالیزوری رخ می دهد، که باعث می شود دمای عنصر تشخیص افزایش یابد و مقاومت سیم پلاتین افزایش یابد و باعث از دست دادن تعادل مدار پل می شود. در نتیجه یک سیگنال ولتاژ خروجی می شود که متناسب با غلظت گاز قابل احتراق است. سیگنال تقویت میشود، آنالوگ-به دیجیتال تبدیل میشود و برای نشان دادن غلظت گاز قابل احتراق روی یک صفحه نمایش مایع نمایش داده میشود. اصل قسمت تشخیص این است که وقتی غلظت گاز قابل احتراق اندازه گیری شده از مقدار حدی بیشتر می شود، مدار پل تقویت شده یک ولتاژ و ولتاژ تشخیص مدار را تنظیم می کند. از طریق مقایسه کننده ولتاژ، مولد موج مربعی مجموعه ای از سیگنال های موج مربعی را برای کنترل مدار تشخیص صدا و نور خروجی می دهد. آژیر صدایی پیوسته تولید میکند و دیود ساطع کننده نور برای انتشار یک سیگنال تشخیص چشمک میزند. از اصل آشکارساز گاز قابل احتراق، می توان دریافت که اگر تداخل الکترومغناطیسی رخ دهد، بر سیگنال تشخیص تأثیر می گذارد و باعث انحراف داده می شود. اگر برخورد یا لرزشی وجود داشته باشد که باعث شکستن تجهیزات شود، تشخیص با شکست مواجه خواهد شد. اگر محیط بیش از حد مرطوب باشد یا تجهیزات غرق شده باشد، ممکن است باعث اتصال کوتاه در آشکارساز گازهای قابل احتراق یا تغییر در مقدار مقاومت مدار شود و در نتیجه تشخیص خراب شود.
