توضیح ساختار بخش روشنایی یک میکروسکوپ نوری
در زیر صحنه نصب می شود و از یک بازتابنده (یا منبع نور)، یک کندانسور و یک دیافراگم تشکیل شده است.
1) بازتابنده: میکروسکوپ های نوری اولیه از نور طبیعی برای بررسی اجسام استفاده می کردند و یک بازتابنده روی پایه آینه نصب می شد. بازتابنده آینهای است که از یک سطح صاف و یک سطح مقعر دیگر تشکیل شده است که میتواند نوری را که بر روی آن پخش میشود به عدسی کندانسور برای روشن کردن نمونه منعکس کند. همچنین می توان از آینه مقعر برای تمرکز نور استفاده کرد. میکروسکوپهای نوری مدرن معمولاً از منابع نور الکتریکی استفاده میکنند، بدون آینه بازتابنده و میتوانند شدت نور را تنظیم کنند.
2) متمرکز کننده: کندانسور در زیر استیج قرار دارد و از مجموعه ای از عدسی های متراکم کننده و پیچ های بالابر تشکیل شده است. کندانسور در زیر صحنه نصب می شود و وظیفه آن متمرکز کردن نور منعکس شده توسط منبع نور از طریق بازتابنده بر روی نمونه است تا قوی ترین روشنایی را به دست آورد و جلوه ای روشن و واضح بر روی تصویر جسم به دست آورد. ارتفاع کندانسور را می توان طوری تنظیم کرد که تمرکز روی جسم مورد آزمایش قرار گیرد تا حداکثر روشنایی را به دست آورد. فوکوس یک کندانسور عمومی 1.25 میلی متر بالای آن است و حد بلند کردن آن 0.1 میلی متر زیر صفحه استیج است. بنابراین لازم است ضخامت لام شیشه ای مورد استفاده بین 0.8~1.2mm باشد، در غیر این صورت نمونه آزمایش شده در نقطه کانونی قرار نمی گیرد که بر اثر بازرسی میکروسکوپی تأثیر می گذارد.
3) دیافراگم: همچنین یک دیافراگم رنگین کمانی در جلوی گروه لنزهای جلویی کندانسور وجود دارد که می توان آن را باز و بسته کرد تا میزان نور عبوری را کنترل کند و در نتیجه بر وضوح و کنتراست تصویر تأثیر بگذارد. اگر دیافراگم رنگین کمان بیش از حد بزرگ باز شود و از دیافراگم عددی لنز شیئی بیشتر باشد، یک نقطه نوری ایجاد می شود. اگر دیافراگم عنبیه خیلی کوچک باشد، وضوح کاهش می یابد و کنتراست افزایش می یابد. بنابراین در حین مشاهده با تنظیم دیافراگم عنبیه، دیافراگم میدان دید (میکروسکوپ با دیافراگم میدان دید) به مماس بیرونی محیط میدان دید باز می شود تا نوری در خارج از میدان دید روشن نشود. برای جلوگیری از تداخل نور پراکنده.
