یک مولتی متر برای تشخیص همه اجزا

یک مولتی متر برای تشخیص تمام اجزا

مولتی متر دیجیتال یک ابزار اندازه گیری نسبتا ساده و یک ابزار ضروری برای مهندسین الکترونیک است. در این مقاله نحوه استفاده از مولتی متر دیجیتال برای بررسی عادی بودن قطعات به شما آموزش داده می شود. از مولتی متر دیجیتال می توان برای تشخیص ویژگی های اجزایی مانند مقاومت، ظرفیت خازن، جریان، دیودها، ترانزیستورها و ترانزیستورهای اثر میدانی MOS استفاده کرد. معرفی عملکرد مولتی متر دیجیتال:

1. اندازه گیری مقدار مقاومت
آ. ابتدا مولتی متر را روی بلوک اهم تنظیم کنید (اهم واحد مقدار مقاومت است) و محدوده مناسبی را انتخاب کنید (به طور کلی 10K یا 20K را انتخاب کنید).

ب سیم های تست قرمز و مشکی مولتی متر را در دو سر مقاومت قرار دهید (مقاومت به مثبت و منفی تقسیم نمی شود) و سپس قرائت مولتی متر را مشاهده کنید. اگر خواندن وجود ندارد، ممکن است به این دلیل باشد که محدوده بسیار کوچک است. یک محدوده بزرگ انتخاب کنید و دوباره اندازه گیری کنید. .

2. تشخیص کیفیت مقاومت نوری
هنگام آزمایش، مولتی متر را روی بلوک R×1kΩ بچرخانید و سطح دریافت کننده نور مقاومت نوری را عمود بر نور فرودی نگه دارید، بنابراین مقاومت اندازه گیری شده مستقیم روی مولتی متر مقاومت نور است. سپس مقاومت نوری را در مکانی کاملا تاریک قرار دهید، سپس مقاومت اندازه گیری شده توسط مولتی متر مقاومت تاریک است. اگر مقاومت نور چند هزار اهم تا ده ها اهم خشک و مقاومت تاریکی چند تا ده مگا اهم باشد، به این معنی است که مقاومت نوری خوب است.

3. مقدار ظرفیت خازن را اندازه گیری کنید
آ. ابتدا مولتی متر را روی چرخ دنده ظرفیت تنظیم کنید، معمولاً فقط یک محدوده برای اندازه گیری ظرفیت استفاده می شود.

ب سیم های تست قرمز و مشکی مولتی متر را به ترتیب در دو سر خازن قرار دهید و سپس قرائت مولتی متر را مشاهده کنید. توجه داشته باشید که برخی از خازن ها دارای قطب مثبت و منفی هستند (مانند خازن های الکترولیتی، عموما پایه بلند مثبت و پایه کوتاه منفی است)، بنابراین هنگام اندازه گیری خازن با قطب مثبت و منفی، سرب تست قرمز را به مثبت وصل کنید. تست سیاه منجر به منفی می شود.

4. قضاوت در مورد خوب یا بد بودن نوسان ساز کریستالی
ابتدا از یک مولتی متر (بلوک R×10k) برای اندازه گیری مقدار مقاومت در دو سر نوسانگر کریستالی استفاده کنید. اگر بی نهایت باشد، به این معنی است که نوسانگر کریستالی اتصال کوتاه یا نشتی ندارد. سپس قلم آزمایش را در جک اصلی قرار دهید، هر پین نوسانگر کریستالی را با انگشتان خود فشار دهید، پین دیگر قسمت فلزی بالای قلم تست را لمس می کند. اگر حباب نئون قلم تست قرمز باشد، به این معنی است که نوسانگر کریستالی خوب است. اگر لامپ نئون روشن نیست، به این معنی است که نوسانگر کریستال آسیب دیده است.

5. قطبیت هر پایه پل یکسو کننده را اندازه گیری کنید
مولتی متر را روی بلوک R×1k تنظیم کنید، سرب تست مشکی را به هر پین پشته پل وصل کنید و سه پایه باقیمانده را به صورت متوالی با سرب تست قرمز اندازه گیری کنید. اگر همه قرائت ها بی نهایت باشند، آنگاه سرب تست سیاه رنگ به قطب مثبت خروجی پشته پل متصل می شود. اگر قرائت 4 ~ 10 کیلو اهم باشد، پین متصل به سرب تست سیاه قطب منفی خروجی پشته پل است و دو پایه دیگر پایانه های ورودی AC پشته پل هستند.

6. نقاط شکست خط را تشخیص دهید
ابتدا مولتی متر را روی دنده AC 2V تنظیم کنید.

7. تشخیص تریستور یک طرفه
بلوک R×1k یا R×100 مولتی متر را می توان برای اندازه گیری مقاومت رو به جلو و معکوس بین هر دو قطب استفاده کرد. اگر مقاومت یک جفت قطب با مقاومت کم (100Ω-lkΩ) مشخص شد، آنگاه سرب تست سیاه رنگ به کنترل متصل می شود. قطب، سرب تست قرمز به کاتد وصل شده است و قطب دیگر آند است. تریستور در مجموع دارای 3 اتصال PN است و خوب یا بد بودن آن را با اندازه گیری مقاومت رو به جلو و معکوس اتصال PN می توانیم قضاوت کنیم. هنگام اندازه گیری مقاومت بین قطب کنترل (G) و کاتد [C)، اگر مقاومت های رو به جلو و معکوس هر دو صفر یا بی نهایت باشند، نشان می دهد که قطب کنترل اتصال کوتاه یا قطع شده است. اندازه گیری مقاومت بین قطب کنترل (G) و آند (A) هنگام اندازه گیری مقاومت، قرائت مقاومت رو به جلو و معکوس باید بسیار بزرگ باشد. هنگام اندازه گیری مقاومت بین آند (A) و کاتد (C)، مقاومت رو به جلو و معکوس باید بسیار زیاد باشد.

8. شناسایی قطبیت تریستور دو طرفه
تریستور دو طرفه دارای الکترود اصلی 1، الکترود اصلی 2 و قطب کنترل است. اگر مقاومت بین دو الکترود اصلی با مولتی متر R×1k اندازه گیری شود، قرائت باید تقریباً بی نهایت باشد و مقاومت مثبت و منفی بین قطب کنترل و هر یک از الکترودهای اصلی قرائت مقاومت فقط ده ها اهم است. با توجه به این مشخصه، با اندازه گیری مقاومت بین الکترودها به راحتی می توانیم قطب کنترل تریستور دو طرفه را شناسایی کنیم. و هنگامی که سرب تست سیاه رنگ به الکترود اصلی 1 وصل می شود. مقاومت رو به جلو اندازه گیری شده هنگام وصل شدن قلم تست قرمز به الکترود کنترل همیشه کوچکتر از مقاومت معکوس است، بنابراین می توانیم به راحتی الکترود اصلی 1 و الکترود اصلی را شناسایی کنیم. 2 با اندازه گیری مقاومت.

9. شناسایی الکترودهای تریود
اگر می‌خواهید سه الکترود آن‌ها را از هم متمایز کنید، برای تریود با مدل‌های نامشخص یا بدون علامت، می‌توانید از یک مولتی‌متر برای آزمایش آنها استفاده کنید. ابتدا کلید برد مولتی متر را روی مقاومت R×100 یا R×1k بچرخانید. سرب تست قرمز به‌طور تصادفی یک الکترود از سه‌رود را لمس می‌کند، سرب تست سیاه به نوبه خود دو الکترود دیگر را لمس می‌کند و به ترتیب مقدار مقاومت بین آنها را اندازه‌گیری می‌کند. اگر مقاومت اندازه گیری شده چند صد اهم باشد، الکترودی که توسط سرب تست قرمز در تماس است، پایه b است. این لوله یک لوله PNP است. اگر مقاومت بالای ده ها تا صدها کیلو اهم اندازه گیری شود، الکترودی که توسط قلم تست قرمز در تماس است نیز پایه b است و این لوله یک لوله NPN است.

بر اساس تشخیص نوع لوله و پایه b، کلکتور با استفاده از این اصل تعیین می شود که ضریب تقویت جریان رو به جلو ترایود بزرگتر از ضریب تقویت جریان معکوس است. به طور خودسرانه فرض کنید که یک الکترود C-Pole و الکترود دیگر E-Pole است. سوئیچ برد مولتی متر را روی مقاومت R×1k بچرخانید. برای: لوله PNP، سرب تست قرمز را به قطب c و سرب تست مشکی را به قطب e وصل کنید، سپس همزمان با دست، قطب های b و c لوله را فشار دهید، اما b و c را درست نکنید. قطب ها مستقیماً یکدیگر را لمس می کنند تا مقدار مقاومت مشخصی را اندازه گیری کنند. سپس دو لید آزمون برای اندازه گیری دوم معکوس می شوند و دو مقاومت اندازه گیری شده با هم مقایسه می شوند. برای: لوله از نوع PNP، یکی با مقدار مقاومت کمتر، الکترود متصل به سرب تست قرمز کلکتور است. برای تیوب نوع NPN با مقاومت کوچک، الکترود متصل به سرب تست سیاه رنگ کلکتور است.

10. اندازه گیری مقاومت نشتی خازن های حجیم

برای قرار دادن R×10 یا R×100 از یک مولتی متر 500-type استفاده کنید، و هنگامی که نشانگر به حداکثر مقدار اشاره کرد، بلافاصله برای اندازه گیری به R×1k بروید، نشانگر در مدت زمان کوتاهی ثابت می شود، بنابراین برای خواندن مقدار مقاومت مقاومت نشتی.

11. بررسی کنید که آیا لوله دیجیتال ساطع کننده نور خوب است یا بد
ابتدا مولتی متر را روی دنده R×10k یا R×l00k تنظیم کنید، سپس سرب تست قرمز را به ترمینال «زمین» لوله دیجیتال وصل کنید (به عنوان مثال، لوله دیجیتال کاتدی معمولی را در نظر بگیرید)، و سرب تست سیاه را به نوبه خود به پایانه های دیگر لوله دیجیتال وصل کنید. آنها باید جداگانه روشن شوند، در غیر این صورت لوله دیجیتال آسیب دیده است.

12. الکترودهای ترانزیستور اثر میدان اتصال را شناسایی کنید
مولتی متر را در بلوک R×1k قرار دهید، پین فرض شده به عنوان شبکه G را با یک سرب تست مشکی لمس کنید، و سپس اگر مقادیر مقاومت نسبتاً کوچک هستند، دو پایه دیگر را با یک سیم تست قرمز لمس کنید (5-10 Ω)، سپس سرنخ تست قرمز را لمس کنید، سرنخ تست سیاه یک بار تعویض و اندازه گیری می شود. اگر مقادیر مقاومت همه بزرگ باشند (∞)، به این معنی است که همگی مقاومت‌های معکوس هستند (اتصال PN معکوس است) و لوله‌های کانال N هستند و پایه‌ای که قلم تست سیاه با آن تماس می‌گیرد، شبکه G است، و نشان می دهد که فرض اصلی درست است. اگر مقدار مقاومت اندازه گیری شده مجدداً بسیار کوچک باشد به این معنی است که یک مقاومت رو به جلو است که متعلق به ترانزیستور اثر میدان P-channel است و سرب تست سیاه رنگ نیز به گیت G وصل می شود. اگر وضعیت فوق اتفاق نیفتد. ، می توانید لیدهای تست قرمز و مشکی را تعویض کنید و طبق روش بالا تست کنید تا گرید قضاوت شود. به طور کلی، منبع و تخلیه ترانزیستورهای اثر میدان اتصال در حین ساخت متقارن هستند، بنابراین زمانی که گیت G مشخص می شود، تشخیص منبع S و تخلیه D ضروری نیست، زیرا این دو قطب را می توان به جای هم استفاده کرد. مقاومت بین منبع و تخلیه چندین هزار اهم است.

13. قضاوت در مورد قطبیت خازن های الکترولیتی بدون علامت
ابتدا خازن را اتصال کوتاه کرده و تخلیه کنید، سپس دو سیم را به صورت A و B علامت گذاری کنید، مولتی متر را روی دنده R×100 یا R×1k قرار دهید، سیم تست مشکی را به سیم A و سیم تست قرمز را به سیم B وصل کنید. بعد از ثابت ماندن نشانگر بخوانید و اندازه گیری را تمام کنید سپس تخلیه اتصال کوتاه. سپس سرب تست سیاه را به سرب B و سرب تست قرمز را به سرب A وصل کنید، دو قرائت را با هم مقایسه کنید، سرب تست سیاه رنگ با مقدار مقاومت بزرگتر قطب مثبت است و سرب تست قرمز قطب منفی است.

14. قضاوت در مورد کیفیت پتانسیومتر
ابتدا مقاومت اسمی پتانسیومتر را اندازه گیری کنید. از بلوک اهم مولتی متر برای اندازه گیری هر دو انتهای "1" و "3" استفاده کنید ("2" را به عنوان یک کنتاکت متحرک تنظیم کنید)، و قرائت باید مقدار اسمی پتانسیومتر باشد، مانند نشانگر مولتی متر. حرکت نمی کند، مقاومت حرکت نمی کند یا تفاوت زیاد در مقدار مقاومت نشان می دهد که پتانسیومتر آسیب دیده است. سپس بررسی کنید که آیا بازوی متحرک پتانسیومتر در تماس خوبی با ورق مقاومت است یا خیر. از بلوک اهم مولتی متر برای اندازه گیری دو سر «1»، «2» یا «2»، «3» استفاده کنید و شفت پتانسیومتر را در خلاف جهت عقربه های ساعت در موقعیت نزدیک به «خاموش» بچرخانید. در این زمان، مقاومت باید تا حد امکان کوچک باشد. ، و سپس به آرامی دسته را در جهت عقربه های ساعت بچرخانید، مقاومت باید به تدریج افزایش یابد و هنگامی که به موقعیت شدید تبدیل شد، مقدار مقاومت باید نزدیک به مقدار اسمی پتانسیومتر باشد. اگر نشانگر مولتی متر در حین چرخش دسته شفت پتانسیومتر پرش کند، کنتاکت متحرک در تماس ضعیفی است.

15. پین های گیرنده مادون قرمز را شناسایی کنید
مولتی متر را روی بلوک R×1k تنظیم کنید، ابتدا فرض کنید که یک پایه مشخص از هد گیرنده ترمینال زمین است، آن را به سیم تست مشکی وصل کنید، مقاومت دو فوت دیگر را با سیم تست قرمز اندازه گیری کنید و مقایسه کنید مقادیر مقاومت دو بار اندازه‌گیری می‌شوند (معمولاً بین 4 تا 7 کیلو کیو بازه)، موردی که مقاومت کمتری دارد به پایه منبع تغذیه 5 ولت وصل می‌شود و موردی که مقاومت بزرگ‌تری دارد پین سیگنال است. برعکس، اگر از قلم تست قرمز برای اتصال پایه زمین شناخته شده استفاده شود، و از قلم تست سیاه رنگ به ترتیب برای اندازه گیری پایه منبع تغذیه شناخته شده و پایه سیگنال استفاده شود، آنگاه مقدار مقاومت بالاتر از 15kΩ است، پین با مقدار مقاومت کمی. ترمینال 5 ولتی است و پین با مقدار مقاومت بزرگ پایان سیگنال است. اگر نتایج اندازه گیری با مقدار مقاومت بالا مطابقت داشته باشد، می توان قضاوت کرد که هد گیرنده در وضعیت خوبی قرار دارد.

16. اندازه گیری دیودهای ساطع نور
یک خازن الکترولیتی با ظرفیت بیشتر از 100 اینچ (هرچه ظرفیت بزرگتر باشد، پدیده آشکارتر) بگیرید، ابتدا آن را با یک مولتی متر با دنده R×100 شارژ کنید، سیم تست مشکی را به قطب مثبت خازن وصل کنید. و سرب تست قرمز به قطب منفی.پس از شارژ شدن، سیم تست مشکی را به جهت قطب منفی خازن، دیود ساطع نور اندازه گیری شده را بین سرب تست قرمز و قطب مثبت خازن وصل کنید.اگر نور -دیود ساطع روشن می شود و سپس به تدریج خاموش می شود، نشان دهنده خوب بودن آن است، در این زمان سرب تست قرمز رنگ به قطب منفی دیود نوری وصل شده و قطب مثبت خازن به دیود ساطع کننده نور آند دیود اگر دیود نوری روشن نشد دو سر آن را برعکس کنید و دوباره وصل کنید تا تست شود اگر باز هم روشن نشد به این معنی است که دیود نوری آسیب دیده است .