چرا آشکارساز CO2 شما دیوانه وار به اطراف می پرد؟
1، نوسانات عددی ناشی از عوامل محیطی
یکی از دلایل اصلی تغییر در جریان هوای محیطی است. توزیع دی اکسید کربن در هوا ذاتاً ناهموار است. اگر محیط تشخیص دارای پنجره هایی برای تهویه، تهویه مطبوع برای تامین هوا یا پیاده روی پرسنل برای هدایت جریان هوا باشد، باعث تغییرات سریع در غلظت دی اکسید کربن در اطراف آشکارساز دی اکسید کربن می شود که منجر به نوسانات در مقادیر می شود.
فعالیت های پرسنلی نیز می تواند بر مقادیر عددی تأثیر بگذارد. هنگامی که چندین نفر در نزدیکی آشکارساز جمع می شوند، مقدار دی اکسید کربن بازدم افزایش می یابد و مقدار آن به میزان قابل توجهی افزایش می یابد. پس از خروج یا پراکنده شدن پرسنل، غلظت به تدریج کاهش می یابد. حتی اگر یک فرد مجرد حضور داشته باشد، تغییرات دوره ای در ریتم تنفس ممکن است به ابزارهای با حساسیت بالا اجازه دهد تا نوسانات ظریف را که به صورت پرش های عددی کوچک آشکار می شود، ثبت کنند.
علاوه بر این، تغییرات ناگهانی در دما و رطوبت محیط نیز ممکن است در تشخیص اختلال ایجاد کند. هنگامی که دما یا رطوبت به طور ناگهانی افزایش یا کاهش می یابد، وضعیت کار برخی از سنسورها تحت تأثیر قرار می گیرد و به طور غیرمستقیم منجر به مقادیر ناپایدار می شود که احتمال وقوع آن در محیط های مرطوب بیشتر است. اگر گازهای دیگری مانند الکل و دود در نزدیکی آشکارساز دی اکسید کربن وجود داشته باشد، ممکن است اثر متقاطع روی سنسور داشته باشد و باعث نوسانات غیرعادی در مقادیر شود.
2، تأثیر ویژگی های خود ساز
تفاوت هایی در سرعت پاسخ و پایداری در آشکارسازهای دی اکسید کربن با دقت های مختلف وجود دارد. ابزارهای با دقت بالا نسبت به تغییرات غلظت حساس تر هستند و می توانند نوسانات کوچک را ثبت کنند و تغییرات عددی را نشان دهند. با این حال، برخی از ابزارهای با هزینه کمتر ممکن است در پاسخ به تغییرات محیطی به دلیل پایداری ناکافی حسگر، رانش عددی و نوسانات نامنظم را تجربه کنند.
علاوه بر این، کالیبراسیون ابزار نیز بسیار مهم است. اگر سنسور برای مدت طولانی کالیبره نشود یا فرآیند کالیبراسیون استاندارد نباشد، دقت اندازه‌گیری سنسور کاهش می‌یابد که ممکن است به مقادیر ناپایدار و نوسان بالا و پایین منجر شود.
