چرا دستگاه های دید در شب از نور شدید می ترسند؟
انواع مختلفی از دستگاه های دید در شب وجود دارد، اما اساساً از یک سیستم نوری، یک لوله تصویر متغیر یا یک لوله کم نور، یک منبع تغذیه و یک سیستم منبع تغذیه تشکیل شده است. البته دستگاه های دید در شب مادون قرمز فعال باید مجهز به نورافکن مادون قرمز نیز باشند که در آن لوله تصویر متغیر یا لوله کم نور «قلب» دستگاه دید در شب است. لوله تصویر متغیر می تواند تصویر مادون قرمز نامرئی را به یک تصویر مرئی تبدیل کند، در حالی که لوله با نور کم می تواند نور ضعیف را ده ها هزار یا حتی صدها هزار بار افزایش دهد و آن را توسط چشم انسان قابل تشخیص می کند.
دستگاه های دید در شب از نور شدید می ترسند زیرا لوله تغییر تصویر و لوله کم نور از نور قوی می ترسند. با در نظر گرفتن لوله تصویر متغیر، زمانی که نور مادون قرمز به فوتوکاتد لوله تصویر متغیر می تابد، فوتوکاتد الکترون ساطع می کند. تحت تأثیر میدان ولتاژ بالا (16 تا 21 کیلو ولت) و عدسی الکترونی، الکترون ها به سمت صفحه فلورسنت شتاب می گیرند و باعث می شوند که صفحه فلورسنت تصویر هدف قابل مشاهده را نشان دهد. هر چه لامپ متغیر سیگنال های نور بیشتری دریافت کند، الکترون های بیشتری ساطع می شود. سیگنال های نوری ساطع شده توسط صفحه فلورسنت قوی تر هستند و تصاویر مشاهده شده روشن تر هستند. اساساً متناسب هستند. با این حال، اگر نور خارجی بیش از حد قوی باشد، تعداد الکترونهای ساطع شده از فوتوکاتد تا حد معینی افزایش نمییابد، یعنی اشباع میشود و هدف به وضوح قابل مشاهده نخواهد بود. اگر نور خیلی قوی به طور ناگهانی برخورد کند، ممکن است فوتوکاتد لوله را بسوزاند و از انتشار الکترون آن جلوگیری کند. البته چیزی دیده نمی شود.
اگرچه دستگاه دید در شب اقدامات خاصی را برای جلوگیری از نور شدید انجام می دهد، اما تأثیر آن محدود است، بنابراین هنگام استفاده از آن باید کاملاً طبق مقررات عمل کرد. هنگام مواجهه با نور شدید یا کالیبره کردن هدف در طول روز، درپوش لنز شیئی را بپوشانید یا کلید برق را خاموش کنید. استفاده صحیح از دستگاه های دید در شب می تواند عمر مفید آنها را افزایش داده و از آسیب های غیرضروری جلوگیری کند و در نتیجه نقش دستگاه های دید در شب را کاملاً ایفا کند.
