چرا عینک های دید در شب از نور قوی می ترسند؟
انواع مختلفی از دستگاه های دید در شب وجود دارد، اما اساساً از سیستم های نوری، لوله های تصویر یا لوله های میکرو، منابع تغذیه و سیستم های منبع تغذیه تشکیل شده اند. البته دستگاه های دید در شب مادون قرمز فعال نیز باید به نورافکن مادون قرمز مجهز شوند و مبدل تصویر یا لوله نور کم «قلب» دستگاه دید در شب است. لوله های تصویر می توانند تصاویر مادون قرمز نامرئی را به تصاویر مرئی تبدیل کنند، در حالی که لوله های کم نور می توانند نور ضعیف را ده ها هزار یا حتی صدها هزار بار افزایش دهند و آن را برای چشم انسان قابل مشاهده کنند.
دستگاه های دید در شب از نور شدید می ترسند زیرا مبدل تصویر و لوله نور کم از نور شدید می ترسند. به عنوان مثال مبدل تصویر را در نظر بگیرید، هنگامی که نور مادون قرمز به فوتوکاتد مبدل تصویر تابش می شود، فوتوکاتد الکترون ساطع می کند. تحت عمل یک میدان ولتاژ بالا (16-21 کیلوولت) و یک عدسی الکترونی، الکترونها به سمت صفحه فلورسنت شتاب میگیرند و باعث میشوند که تصویر هدف قابل مشاهده را نمایش دهد. هر چه مبدل تصویر سیگنال های نور بیشتری دریافت کند، الکترون های بیشتری ساطع می کند، سیگنال نوری ساطع شده از صفحه فلورسنت قوی تر است و تصویری که می بیند روشن تر می شود. اساساً متناسب هستند. اما اگر نور خارجی بیش از حد قوی باشد، تعداد الکترون های ساطع شده از فوتوکاتد تا حد مشخصی افزایش نمی یابد، یعنی اشباع رخ می دهد و هدف به وضوح دیده نمی شود. اگر نور بیش از حد قوی به طور ناگهانی برخورد کند، ممکن است فوتوکاتد لوله را نیز بسوزاند و باعث شود که قادر به انتشار الکترون نباشد و البته چیزی دیده نمیشود.
اگرچه دستگاههای دید در شب اقدامات خاصی را برای جلوگیری از نور شدید انجام دادهاند، اما کارایی آنها محدود است، بنابراین هنگام استفاده باید کاملاً طبق مقررات کار کرد. هنگام مواجهه با نور شدید یا کالیبراسیون هدف در روز، پوشش لنز شیئی باید پوشیده شود یا کلید برق باید خاموش شود. استفاده صحیح از تجهیزات دید در شب می تواند عمر مفید آن را افزایش داده و از آسیب های غیرضروری جلوگیری کند، بنابراین از عملکرد تجهیزات دید در شب به طور کامل استفاده می شود.
