کدام آشکارسازهای گاز قابل حمل موجود هستند؟
تکنیک تشخیص آشکارسازهای گاز قابل حمل در درجه اول دو نوع را متمایز می کند: نوع مکش پمپ و نوع انتشار. همانطور که از نامش پیداست، اصطلاحاً قابل حمل برای حمل و نقل، قابل حمل و انعطاف پذیری در استفاده در نظر گرفته شده است. هنگام تصمیم گیری، باید در نظر بگیریم که کدام تجهیزات قابل حمل برای منطقه کاربردی او بهترین است.
ویژگی های زیر باید در یک آشکارساز گاز قابل حمل وجود داشته باشد:
1. غلظت گاز فعلی را می توان به سرعت در یک صفحه دیجیتال با خواندن مستقیم نمایش داد.
2. ذخیره سازی رکورد به شما امکان می دهد فاصله زمانی نمونه را انتخاب کنید و به طور خودکار داده های غلظت فعلی را در پاسخ به تقاضا ثبت کنید.
3. اگر سطح گاز از حد استاندارد بیشتر شود، می لرزد، چشمک می زند و صدا می دهد.
4. همراه با باتری است که می تواند ذخیره انرژی را برای بیش از چند ساعت کار بی وقفه تضمین کند، یا یک باتری لیتیومی قابل شارژ یا یک باتری قابل تعویض.
5. وزن و حجم تجهیزات. ما باید حجم و وزن مناسب را بر اساس کاربرد و ویژگیهای کاربردی خود در نظر بگیریم زیرا آشکارسازهای گاز قابل حمل در وزنها و حجمهای مختلفی عرضه میشوند.
مفاهیم عملکرد برای آشکارسازهای گاز قابل حمل عبارتند از نمونه برداری مکش پمپ و نمونه گیری انتشار. تفاوت های اصلی بین این دو دسته در زیر ذکر شده است.
1. تجهیزات را می توان کوچکتر کرد و انرژی کمتری را با نوع انتشار مصرف کرد. هنگامی که یک گاز منتشر می شود و با یک حسگر ملاقات می کند، غلظت گاز تشخیص داده می شود، که مشابه نحوه تشخیص بوها توسط بدن انسان عمل می کند.
2. نوع پمپ مکش. از آنجا که پمپ هوا برای استخراج هوا و نمونه استفاده می شود، مصرف برق، حجم و وزن باید کمی بزرگتر و سنگین تر باشد. با این حال، پمپ هوا ممکن است برای مکان یابی سریع و دقیق نقطه تشخیص لازم استفاده شود. این برای شرایط تشخیص نمونه برداری پمپاژ بهتر است، مانند تشخیص مقدار گاز در یک خط لوله یا مقدار گاز در یک اتاق مهر و موم شده مناسب است. اینها آشکارسازهای گاز هستند که برای کارکردن و تشخیص راحتتر باید پمپ شوند.
