1. نوع لوله تشخیص
آشکارساز گاز نوع لوله تشخیص از یک پمپ هوا برای کشیدن گاز به داخل لوله تشخیص استفاده می کند. گاز شناسایی شده با معرف تشخیص در لوله تشخیص واکنش نشان می دهد تا رنگ معرف را تغییر دهد و به کاربر اجازه می دهد گاز و غلظت آن را در ناحیه اطراف قضاوت کند. لوله تشخیص طیف کاملی از گازها را تشخیص می دهد که می تواند تشخیص ناکافی گاز توسط سنسورهای دیگر را جبران کند. نتایج تشخیص با چشم غیر مسلح در مقیاس لوله تشخیص قابل مشاهده است. در نتیجه، دپارتمان های حفاظت از محیط زیست اغلب از روش تشخیص لوله تشخیص استفاده می کنند.
2. الکتروشیمیایی
سنسور الکتروشیمیایی یک فناوری حسگر است که اکنون در حال استفاده است و یک فناوری تشخیص نسبتاً توسعه یافته است. از مزایای سنسورهای الکتروشیمیایی می توان به اندازه فشرده، هزینه کم، قابلیت استفاده مجدد و سرعت تشخیص سریع آنها اشاره کرد. اکثر آشکارسازهای گاز از آنها استفاده می کنند.
3. نوع نیمه هادی
فناوری تشخیص سنسورهای نیمه هادی اکنون نسبتاً قدیمی است. گاز محیط با اکسید فلز یا ماده اکسید نیمه هادی فلزی که در حسگرهای نیمه هادی استفاده می شود واکنش می دهد تا رسانایی یا ولتاژ تولید کند. ویژگی های ایمنی یا جابجایی پتانسیل سطح، عدم ثبات فنی در سنسورهای نیمه هادی و حساسیت ناکافی همه مشکلات هستند. مقرون به صرفه بودن سنسورهای نیمه هادی آنها را برای کاربردهای تشخیص گاز غیرنظامی ایده آل می کند. فقط باید مشخص شود که آیا گاز در منطقه اطراف وجود دارد یا خیر. سناریوهایی که در آن وجود گاز قابل تشخیص نیست.
4. یونیزاسیون
فناوری تشخیص سنسور یونیزاسیون بیشتر برای شناسایی گازهای VOC مختلف تولید شده توسط موتورهای بخار آلی در محیط استفاده می شود. این در یک آشکارساز گازهای خطرناک ترکیبی استفاده می شود که می تواند چندین گاز مضر را به طور همزمان تشخیص دهد، نه در یک آشکارساز گاز سمی. همچنین قادر به تشخیص انواع VOC ها از موتورهای بخار آلی مختلف است.
5. نوع احتراق کاتالیزوری
مورد استفاده اولیه سنسور احتراق کاتالیزوری، تشخیص گاز قابل اشتعال است. یک پوشش کاتالیست مقاوم در برابر دمای بالا بر روی سطح مقاومت پلاتین سنسور تهیه شده است. گاز قابل احتراق شناسایی می شود و غلظت آن توسط احتراق کاتالیز شده سطحی گاز تعیین می شود که باعث افزایش دمای مقاومت پلاتین می شود. سایر گازهای غیر قابل اشتعال توسط سنسور قابل تشخیص نیستند. فقط برای تشخیص گازهای قابل احتراق موثر است.
6. نوع سنسور مادون قرمز
برای تعیین غلظت یک گاز خاص، حسگرهای مادون قرمز در درجه اول از ویژگی های متمایز پیک جذب گازهای مختلف در ناحیه مادون قرمز میانی استفاده می کنند. هر دو نوع گاز و غلظت گاز را می توان به طور قابل اعتماد توسط این نوع سنسور تعیین کرد. ترکیبات و محیط های بی اثر، حسگرهای مادون قرمز می توانند شناسایی گازهای قابل اشتعال را آسان تر کنند.
