شیب PH متر چقدر است؟

شیب PH متر چقدر است؟

شیب PH متر توسط pH متر برای تبدیل سیگنال میلی ولت الکترود به مقدار pH استفاده می شود. از تقسیم اختلاف ولتاژ اندازه گیری شده با بافرهای مختلف بر اختلاف بافر pl بدست می آید. شیب در pH متر بر اساس معادله نرنست محاسبه می شود. به طور کلی، تا زمانی که تعادل کالیبره نشود، شیب ظاهر نمی شود. شیب معیاری برای تعیین اینکه آیا عمر الکترود تمام شده است یا خیر است.

نیاز به شاخص ها به طور کلی، سه سطح از عمر الکترود وجود دارد. پس از کالیبراسیون، شیب الکترود جدید بین 95 تا 105 درصد است. اگر شیب کمتر از 90 باشد، توصیه می شود الکترود را تعویض کنید، در غیر این صورت بر دقت اندازه گیری آن تأثیر می گذارد. محلول کالیبراسیون pH برای کالیبراسیون pH متر. محاسبه شیب مربوط به الکترود اندازه گیری پتانسیل محلولی است که شما تهیه می کنید. سه بافر استاندارد وجود دارد. هنگام کالیبره کردن، معمولاً دو عدد کافی است. اگر هر سه در کالیبراسیون دخیل باشند، شیب ها بر این اساس متفاوت خواهند بود.

PH متر به ابزاری اشاره دارد که برای اندازه گیری مقدار pH محلول استفاده می شود. pH متر بر اساس اصل باتری اولیه کار می کند. نیروی محرکه بین دو الکترود باتری اولیه بر اساس قانون نرنست است که هم به خواص الکترودها و هم به غلظت یون های هیدروژن در محلول مربوط می شود. یک رابطه متناظر بین نیروی الکتروموتور باتری اولیه و غلظت یون هیدروژن وجود دارد. لگاریتم منفی غلظت یون هیدروژن مقدار pH است. pH متر یک ابزار تحلیلی رایج است که به طور گسترده در کشاورزی، حفاظت از محیط زیست، صنعت و سایر زمینه ها استفاده می شود. pH خاک یکی از مهمترین خواص اساسی خاک است. عواملی مانند دما و قدرت یونی محلولی که قرار است اندازه گیری شود باید در فرآیند اندازه گیری pH در نظر گرفته شود.

pH چیست؟ pH مخفف کلمه لاتین "Pondus hydrogenii" (Pondus{0}}فشار، فشار هیدروژنیوم=هیدروژن) است و برای اندازه‌گیری فعالیت یون‌های هیدروژن در یک ماده استفاده می‌شود. این فعالیت مستقیماً با اسیدیته، خنثی بودن و قلیایی بودن محلول آبی مرتبط است. آب از نظر شیمیایی خنثی است، اما بدون یون نیست. حتی آب خالص از نظر شیمیایی نیز در مقادیر کمی تجزیه می شود: به طور دقیق، هسته های هیدروژن قبل از هیدراته شدن با مولکول های آب در حالت آزاد وجود ندارند.
H2O+ H2O{3}}H3O++ OHˉ. از آنجایی که غلظت یون های هیدرونیوم (H3O+) همانند غلظت یون های هیدروژن (H+) است، فرمول فوق را می توان به شکل رایج زیر ساده کرد: H2O{10}}H{11}} OHˉ

یون‌های هیدروژن مثبت در اینجا به صورت «یون H+» یا «هسته هیدروژن» در شیمی بیان می‌شوند. هسته های هیدرونیوم به عنوان "یون های هیدرونیوم" نشان داده می شوند. یون های هیدروکسید منفی را "یون هیدروکسید" می نامند.
با استفاده از قانون عمل جرم، یک ثابت تعادل را می توان برای بیان تفکیک آب خالص یافت:
K{0}H3O+×OH-----H2O
از آنجایی که فقط مقدار بسیار کمی آب تفکیک می شود، غلظت مولی آب در واقع یک ثابت است و یک ثابت تعادل K وجود دارد که می توان از آن برای محاسبه محصول یونی KW آب استفاده کرد.
KW=K×H2O KW= H3O+·OH-=10-7·10-7=10-14mol/l (25 درجه)
یعنی برای یک لیتر آب خالص در دمای 25 درجه، 10-7 مول یون H3O+ و 10-7 مول یون OH وجود دارد.
در محلول خنثی، غلظت یون هیدروژن H+ و یون هیدروکسید OHˉ هر دو 10-7mol/l است. پسندیدن:
اگر یون هیدروژن H+ اضافی وجود داشته باشد، محلول اسیدی است. اسید ماده ای است که می تواند یون هیدروژن H+ را در محلول آبی تفکیک کند. به همین ترتیب، اگر یون OH آزاد شود، محلول قلیایی است. بنابراین، دادن مقدار H+ برای نشان دادن ویژگی های محلول، اسیدی یا قلیایی بودن آن کافی است. به منظور اجتناب از استفاده از توان منفی این غلظت مولکولی برای محاسبه، زیست شناس سورنسن در سال 1909 پیشنهاد کرد که باید از این مقدار نامناسب استفاده شود. مقادیر با لگاریتم جایگزین شده و به عنوان "مقدار pH" تعریف می شوند. از نظر ریاضی، pH به عنوان لگاریتم منفی غلظت یون هیدروژن تعریف می شود. این pH=-log[H+] است.