تفاوت بین دتکتور گاز قابل احتراق و دزدگیر گاز قابل احتراق چیست؟
آشکارسازهای گاز احتراق و آلارم گازهای قابل احتراق به معنای واقعی کلمه به عنوان آشکارساز و هشدار درک می شوند. در نگاه اول، عملکرد آنها ممکن است متفاوت به نظر برسد، اما در واقع یکسان هستند. آشکارساز عملکرد زنگ هشدار را دارد و دزدگیر نیز عملکرد تشخیص را دارد، بنابراین واقعاً هیچ تفاوتی وجود ندارد. تفاوت بین این دو نوع آشکارساز گاز در اضافه شدن یک هشدار صوتی و تصویری نهفته است. وقتی گازی که باید تشخیص داده شود به مقدار زنگ تنظیم شده رسید، زنگ هشدار برای رسیدن به یادآوری به موقع فعال می شود. البته، این فرض ابتدا نیاز به تشخیص گازهای قابل احتراق دارد، بنابراین دو نوع دستگاه تشخیص و هشدار گاز قابل احتراق در اصل یکسان هستند و اکثر آشکارسازهای گاز احتراق موجود در بازار اکنون از افزودن آلارم پشتیبانی می کنند.
این دو هر دو آلارم گاز صنعتی ضد انفجار هستند که هر دو به عنوان نوع ثابت طبقه بندی می شوند. فقط یک محصول دارای عناوین و نامگذاری متفاوت است. در واقع نام های دیگری مانند هشدار گاز احتراق، سنسور گاز قابل احتراق و ... وجود دارد. هر دوی آنها محصولات هشدار دهنده تشخیص نشت گاز ضد انفجار صنعتی هستند، بنابراین شما می توانید انتخاب کنید که آیا زنگ هشدار را با توجه به نیازهای استفاده خود بیاورید یا خیر!
1. دزدگیرهای گازی را می توان به دو نوع دزدگیر گاز خانگی و دزدگیر گاز صنعتی تقسیم کرد. به طور کلی دزدگیرهای گاز صنعتی از کنترل کننده های آلارم گاز و آشکارسازهای گاز تشکیل شده اند. ترمینال کنترل آلارم گاز در اتاق مانیتورینگ قرار دارد تا تمام نقاط تشخیص را به صورت مرکزی نظارت کند. ترمینال آشکارساز گاز در نقطه نشتی قرار دارد و پس از نشت گاز، سنسور در آشکارساز گاز عمدتاً گاز نشتشده در هوا را تشخیص میدهد و دادههای غلظت از طریق سیگنال جریان به عقب منتقل میشود. هنگامی که حلالیت به نقطه زنگ تنظیم شده برسد، تجهیزات کنترل کننده یک آلارم صوتی و تصویری منتشر می کند. اگر یک دزدگیر صوتی و تصویری در محل نصب شود، یک آلارم صوتی و تصویری نیز منتشر می کند و یک سری دستگاه های اتصال مانند فن، شیر برقی و ... را راه اندازی می کند.
2. گاز شناسایی شده توسط آلارم گاز را می توان به هشدار گاز سمی، هشدار گاز قابل احتراق و هشدار گاز مرکب تقسیم کرد. در آلارم گاز از سنسورهای مختلفی برای تشخیص گازهای مختلف استفاده می شود، در حالی که آلارم گاز مرکب می تواند چندین گاز را به طور همزمان تشخیص دهد.
3. دزدگیرهای گاز به دو دسته دتکتور گاز قابل حمل و دزدگیر گاز ثابت تقسیم می شوند. آشکارسازهای گاز قابل حمل برای حمل و انجام تحقیقات در محل برای کارگران مناسب است و می توان آن را برای آزمایش به مکان های مختلف حمل کرد. مزایای آنها کوچک، انعطاف پذیر و حمل آسان است. با این حال، معایب آنها این است که نمی توانند به طور منظم برای مدت طولانی کار کنند و نمی توانند به دستگاه های مختلف اتصال متصل شوند. آلارمهای گاز ثابت نسبتاً پایدار هستند و میتوانند به دستگاههای پیوندی مانند فنها و شیرهای برقی متصل شوند و تضمینهای طولانیمدت برای تولید ایمنی ارائه دهند.
