روش صحیح استفاده از آشکارساز گازهای قابل احتراق چیست؟

روش صحیح استفاده از آشکارساز گازهای قابل احتراق چیست؟

آشکارساز گازهای قابل احتراق آشکارسازی است که به غلظت گازهای قابل احتراق منفرد یا چندگانه پاسخ می دهد. در محل کار نصب می شود تا تغییرات در غلظت گازهای قابل احتراق در هوا را به موقع تشخیص دهد، زمانی که نشت گاز قابل احتراق در طول فرآیند تولید رخ می دهد و غلظت انباشته گازهای قابل احتراق به ارزش انفجاری می رسد یا از آن فراتر می رود. با انتشار سیگنال های هشدار صوتی و نوری، خطر به پرسنل مدیریت ایمنی و کارگران سایت منتقل می شود. بنابراین روش های صحیح استفاده از آشکارساز گازهای قابل احتراق چیست؟

آماده سازی قبل از استفاده
1. یکپارچگی تجهیزات را بررسی کنید:
محفظه آشکارساز گازهای قابل احتراق را به دقت بررسی کنید تا هرگونه نشانه ای از آسیب، ترک یا سایش وجود داشته باشد. اگر بدنه آسیب دیده باشد، ممکن است بر روی آب بندی ابزار تاثیر بگذارد و در نتیجه نتایج آزمایش نادرست باشد یا دستگاه را در معرض تداخل محیطی خارجی قرار دهد. بررسی کنید که آیا لوازم جانبی پشتیبانی مانند باتری (در صورت قابل حمل بودن آشکارساز)، شارژر، لوله نمونه برداری (در صورت وجود) کامل هستند. مطمئن شوید که باتری کاملاً شارژ شده است، و برای باتری های قابل شارژ، بررسی کنید که آیا آنها به درستی شارژ می شوند یا خیر.

2. ابزار کالیبراسیون:

آشکارساز گازهای قابل احتراق باید به طور مرتب کالیبره شود تا از صحت نتایج تشخیص اطمینان حاصل شود. با افزایش زمان استفاده، سنسورهای ابزار ممکن است حرکت کنند، یعنی انحراف بین نتایج تشخیص و غلظت واقعی گاز به تدریج افزایش می یابد. طبق دفترچه راهنمای عملکرد دستگاه، از گاز استاندارد برای کالیبراسیون استفاده کنید. یک گاز قابل احتراق استاندارد با غلظت مشخص را به آشکارساز وارد کنید و دستگاه به طور خودکار پارامترهای داخلی خود را بر اساس غلظت گاز استاندارد تنظیم می کند تا اطمینان حاصل شود که نتایج تشخیص با غلظت گاز استاندارد مطابقت دارد. مراحل کالیبراسیون برای مدل‌های مختلف آشکارسازها ممکن است متفاوت باشد، بنابراین لازم است به شدت از راهنمای عملیات پیروی کنید.

عملیات در طول فرآیند تشخیص
1. مکان تشخیص مناسب را انتخاب کنید:
محل تشخیص را بر اساس ویژگی های گاز مورد آزمایش انتخاب کنید. به عنوان مثال، برای گازهای قابل احتراق که سبکتر از هوا هستند (مانند هیدروژن)، آشکارساز باید نزدیک سقف قرار گیرد. برای گازهای قابل احتراق سنگین تر از هوا (مانند گاز مایع)، آشکارساز باید در نزدیکی زمین قرار گیرد. در سناریوهای تولید صنعتی، درک مکان‌های احتمالی منابع نشتی، مانند رابط‌های نزدیک خط لوله، شیرها و سایر مناطقی که مستعد نشت هستند، مهم است.

2. آشکارساز پایداری:
برای آشکارسازهای گاز قابل احتراق قابل حمل، حفظ پایداری آشکارساز و اجتناب از لرزش در حین تشخیص ضروری است. به آرامی قسمت حسگر آشکارساز را به سمت ناحیه تشخیص نزدیک کنید تا گاز بتواند کاملاً با سنسور تماس بگیرد.

3. اجتناب از تداخل جریان هوا:
ردیاب را با توجه به وضعیت جریان هوا در محیط تشخیص به طور منطقی نصب کنید، از تاثیر مستقیم جریان هوا بر روی درگاه نمونه برداری جلوگیری کنید یا از رسیدن گاز در ناحیه تشخیص به پورت نمونه برداری جلوگیری کنید.