پس از خرید ردیاب گاز چه بازرسی هایی باید انجام شود؟
آشکارساز گاز قابل حمل ابزاری است که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرد که می تواند به کارکنان ما کمک کند تا بررسی کنند که آیا گازهای قابل احتراق و سمی در محیط کار از مقدار استاندارد فراتر رفته است یا خیر، و همچنین تشخیص دهد که آیا نشت گازهای قابل احتراق و سمی در تجهیزات یا خطوط لوله وجود دارد یا خیر. غلظت شناسایی شده می تواند به سطح ppm یا حتی کمتر برسد. اما زمانی که ما یک ردیاب گاز جدید خریداری می کنیم، در مورد استانداردهای فنی بازرسی ردیاب گاز مشخص نیستیم که گاهی اوقات منجر به عدم شناخت ماشین آلات غیر استاندارد می شود. اگرچه سازندگان دستگاه ها را طبق استانداردها اشکال زدایی کرده اند، اما هنوز باید در مورد استانداردهای فنی بازرسی ردیاب گاز شفاف باشیم. در زیر با شما در میان می گذاریم که پس از خرید ردیاب گاز چه موارد بازرسی را باید انجام دهیم.
1، ظاهر و بازرسی عملکردی
1. بازرسی ظاهر و سایر موارد بررسی ظاهر اولین کاری است که پس از خرید ردیاب گاز باید انجام دهیم. این برای جلوگیری از مشکلات کوچکی است که ممکن است در هنگام حمل و نقل یا مونتاژ تولید آشکارساز گاز رخ دهد. ما باید ظاهر آشکارساز گاز را از نظر نقص، ترک یا آسیب بررسی کنیم، یکپارچگی کل ساختار اجزای آشکارساز گاز را بررسی کنیم و مدل دستگاه، برچسب، نام سازنده و زمان تولید روی بدنه آشکارساز گاز را با اطلاعات ارائه شده در دفترچه راهنما یا سازنده بررسی کنیم تا از صحت آن اطمینان حاصل کنیم. در عین حال باید علامت ضد انفجار، علامت مجوز اندازه گیری و شماره دتکتور گاز را چک کنیم که باید کامل و واضح باشد. برای ارائه برخی از اسناد می تواند از سازنده درخواست شود.
2. بازرسی ردیاب های گاز نیاز به منبع تغذیه دارد که معمولاً از باتری داخلی تغذیه می شود. باید سوئیچ را روشن کنیم و بررسی کنیم که آیا آشکارساز گاز به طور معمول روشن است یا خیر. برخی از آشکارسازهای گاز می توانند با تعویض باتری به کار خود ادامه دهند، در حالی که برخی دیگر به شارژر مجهز هستند. برای آشکارسازهای گاز مجهز به شارژر، باید آزمایش کنیم که آیا شارژر به درستی شارژ می شود یا خیر. در شرایط برق معمولی، باید بررسی کنیم که آیا صفحه نمایش آشکارساز گاز به طور عادی نمایش داده می شود یا خیر.
3. بررسی کنید که آیا آلارم صدا و نور ساز طبیعی است یا خیر. برای آشکارسازهای گاز با سیگنال‌های هشدار صدا و نور، از آنجایی که انرژی آنها از باتری‌ها تامین می‌شود، باید بتوانند سیگنال‌های نشانگر صدا یا نوری را منتشر کنند که به‌طور قابل‌توجهی با سیگنال هشدار هنگام نمایش تحت ولتاژ متفاوت است.
