مهم ترین نکاتی که در استفاده از ردیاب گاز باید رعایت کرد چیست؟
در مرحله اول، برای تشخیص غلظت گاز، لازم است از ارتباط بین آشکارساز و محیط تشخیص اطمینان حاصل شود. بنابراین ورود انواع آلاینده ها و گرد و غبار موجود در محیط به دتکتور اجتناب ناپذیر است که می تواند باعث آسیب به شرایط کاری ردیاب شود. آشکارسازهای گاز قابل احتراق در محیط های سخت کار می کنند و اغلب در فضای باز نصب می شوند. نگهداری و نگهداری ضعیف می تواند منجر به خطا یا عدم شناسایی آشکارسازهای گاز قابل احتراق شود. بنابراین، تمیز کردن و نگهداری منظم آشکارسازهای گاز قابل احتراق یک وظیفه مهم برای جلوگیری از نقص است.
زمین باید به طور منظم بررسی شود. اگر اتصال زمین الزامات استاندارد را برآورده نکند یا اصلاً زمین نباشد، میتواند آشکارساز گاز قابل احتراق را در معرض تداخل الکترومغناطیسی قرار دهد و باعث اختلال در عملکرد شود.
ثانیاً در هنگام استفاده از دتکتورهای گاز توسط کاربران دزدگیر گاز، این احتمال وجود دارد که مقاومت سیم پلاتینیوم دتکتور گاز قابل احتراق تغییر کند و خطا ایجاد کند. کاربران همچنین باید در هنگام استفاده از آشکارسازهای گازهای قابل احتراق به جلوگیری از تداخل الکترومغناطیسی توجه کنند. موقعیت نصب، زاویه نصب، اقدامات حفاظتی و سیم کشی سیستم هشدار قابل حمل باید طوری طراحی شود که از تداخل الکترومغناطیسی جلوگیری شود. کاربران باید به عواملی که ممکن است در هنگام استفاده از آشکارسازهای گاز قابل احتراق باعث اختلال در عملکرد شوند توجه کنند، مانند گرد و غبار، درجه حرارت بالا، رطوبت و غیره. هنگامی که فن های اگزوز نیاز به نصب در مکان هایی دارند که آشکارسازهای گاز قابل احتراق نصب می شوند، آشکارسازهای گاز قابل احتراق باید نصب شوند. در مجاورت یکدیگر قرار میگیرند و گاز قابل احتراق نشتشده نمیتواند به طور کامل در مجاورت آشکارساز گاز احتراق پخش شود و در نتیجه قادر به تشخیص به موقع نیست و باعث از دست رفتن فرصت میشود. همچنین کاربران باید هنگام استفاده از آشکارسازهای گازهای قابل احتراق از مکانهایی با دمای بالا، رطوبت بالا، بخار و دود روغن اجتناب کنند. اشیا را روی آشکارساز قرار ندهید یا آویزان نکنید. آشکارساز گاز قابل احتراق نصب شده را نمی توان خودسرانه جابجا کرد. هنگام استفاده از دستگاه های هشدار قابل حمل برای سهولت استفاده، کاربران باید محصولاتی با پروب های حسگر قابل تعویض انتخاب کنند.
ثالثاً، فرآیندهای ساخت و ساز غیراستاندارد می توانند باعث اختلال در عملکرد آشکارسازهای گاز قابل احتراق در حین استفاده شوند. اگر آشکارساز گاز قابل احتراق در نزدیکی تجهیزات مستعد نشتی قرار نگیرد یا در مجاورت فن اگزوز نصب شده باشد، ماده نشتشده نمیتواند به طور کامل در مجاورت آشکارساز گاز قابل احتراق پخش شود و در نتیجه خطر نشت را دشوار میکند. توسط آشکارساز گازهای قابل احتراق به موقع شناسایی شود. اگر آشکارساز گاز قابل احتراق به طور قابل اعتمادی زمین نباشد و نتواند تداخل الکترومغناطیسی را از بین ببرد، ناگزیر بر ولتاژ تأثیر می گذارد و منجر به داده های تشخیص نادرست می شود. بنابراین، آشکارساز گاز قابل احتراق باید به طور قابل اعتمادی در طول فرآیند ساخت و ساز به زمین متصل شود. پایانه های سیم کشی و هشدار گاز قابل احتراق در مناطقی قرار دارند که مستعد برخورد یا ورود آب هستند که باعث قطع شدن مدار الکتریکی یا اتصال کوتاه می شود. برای جوشکاری باید از شار لحیم کاری غیر خورنده استفاده شود، در غیر این صورت اتصال خورده و جدا می شود یا مقاومت خط را افزایش می دهد و بر تشخیص عادی تأثیر می گذارد. آشکارساز را به زمین نیندازید یا نیندازید. پس از ساخت، اشکال زدایی باید انجام شود تا اطمینان حاصل شود که آلارم در شرایط کار عادی قرار دارد.
