سوء تفاهم ها و اقدامات احتیاطی برای آشکارسازهای گاز چیست؟
آشکارساز گاز یک ابزار ابزار دقیق برای تشخیص غلظت نشت گاز است، از جمله: آشکارسازهای گاز قابل حمل، آشکارسازهای گاز دستی، آشکارسازهای گاز ثابت، آشکارسازهای گاز آنلاین و غیره، که عمدتا از سنسورهای گاز برای تشخیص نوع گاز موجود، سنسور گاز استفاده میکند. سنسوری است که برای تشخیص ترکیب و محتوای گاز استفاده می شود. در فرآیند استفاده از ردیاب گاز، دلیل عدم استفاده یا آسیب دیدن ردیاب گاز این است که ضریب کیفیت تنها بخشی از انتخاب یک سازنده معمولی است که بیشتر آن ها ناشی از انتخاب نامناسب و استفاده نادرست است. پس آیا می دانید سوء تفاهم ها در استفاده از آشکارسازهای گاز چیست؟
سوء تفاهم ها در استفاده از آشکارسازهای گاز چیست و چه اقدامات احتیاطی وجود دارد؟
سوء تفاهم در استفاده از آشکارسازهای گاز:
خطای پذیرش: تست با گاز با غلظت بالا: مشتری پس از نصب آشکارساز گاز قابل احتراق در محل، از فندک استفاده می کند تا بررسی کند که آیا آشکارساز به طور معمول کار می کند یا خیر. پس از تست تهویه، آشکارساز هشدار می دهد اما نمی توان آن را به صفر بازگرداند. در استفاده معمولی، پس از اینکه حسگر آسیب دیده است، همه به کارخانه باز می گردند تا هزینه تعویض را پرداخت کنند.
تجزیه و تحلیل: بسیاری از مشتریان دوست دارند از گاز با غلظت بالا برای آزمایش در طول پذیرش استفاده کنند. این روش بسیار نادرست است و به راحتی می تواند به ابزار آسیب برساند. محدوده تشخیص آشکارساز گاز قابل احتراق 0~100 درصد LEL است، حد انفجار پایین پایین است (متان 0 تا 5 درصد حجم است)، و گاز سبکتر بوتان با خلوص بالا است. ، که بسیار فراتر از محدوده تشخیص است.
خطای تست: هنگام استفاده از گاز فندک برای آزمایش، سنسور 2 تا 3 بار یا بیشتر ضربه می زند و فعالیت شیمیایی عنصر حسگر پیشاپیش تحلیل می رود یا غیرفعال می شود و در نتیجه تشخیص کاهش می یابد. سیم پلاتین منفجر شد و سنسور از بین رفت. لازم به ذکر است که سازنده نمی تواند خرابی سنسور ناشی از ضربه گاز با غلظت بالا را تضمین کند و نیاز به تعویض آن با هزینه شخصی دارد.
