ملاحظات کلیدی برای انتخاب مکان هنگام نصب آشکارسازهای گاز قابل احتراق چیست؟
1. ارتفاع نصب را بر اساس چگالی گاز انتخاب کنید
(1) گازهایی با چگالی بیشتر از هوا (مانند گاز مایع):
آشکارساز گازهای قابل احتراق باید در محدوده ارتفاعی حدود 0.3-0.6 متر از سطح زمین نصب شود تا به موقع تجمع گاز نشت شده در نزدیکی زمین را تشخیص دهد. در قسمت مخزن ذخیره سازی، دتکتورها باید در اطراف مخزن ذخیره سازی نصب شوند که فاصله آن از کف مخزن بیشتر از 0.6 متر نباشد.
(2) گازهایی با چگالی کمتر از هوا (مانند گاز طبیعی):
باید 1-1.5 متر بالاتر از نقطه نشتی احتمالی یا روی دیوار نزدیک سقف نصب شود.
2. به منابع احتمالی نشت نزدیک شوید
آشکارسازهای گاز قابل احتراق باید در نزدیکی منابع نشت احتمالی مانند اتصالات خط لوله، شیرها، فلنج ها، مخازن ذخیره و غیره نصب شوند که معمولاً بیش از 1 متر از منبع نشتی فاصله ندارند. در محیط های صنعتی، آشکارسازها باید در اطراف تجهیزات، به ویژه در نزدیکی خطوط لوله ورودی و خروجی تجهیزات نصب شوند.
3. از منابع تداخل اجتناب کنید
برای کاهش تداخل با اجزای تشخیص، از منابع تداخل الکترومغناطیسی قوی مانند موتورهای بزرگ، ترانسفورماتورها و غیره دوری کنید. اجتناب از دمای بالا و محیط های رطوبت بالا: از تحت تاثیر قرار گرفتن عملکرد سنسور آشکارسازهای گاز قابل احتراق تحت تاثیر شرایط محیطی جلوگیری کنید.
4. تهویه و جهت انتشار را در نظر بگیرید
در مناطقی که تهویه مناسب دارند، جهت انتشار گاز باید در نظر گرفته شود و آشکارسازهای گاز قابل احتراق باید در مسیری که ممکن است گاز منتشر شود نصب شود.
5. پیشنهادات نصب برای مکان های مختلف
(1) اماکن صنعتی:
در هر 50 تا 100 متر مربع در کارگاه یک آشکارساز گاز قابل احتراق و در محوطه مخزن ذخیره سازی شبکه نظارت سه بعدی تشکیل شود.
(2) اماکن تجاری:
آشپزخانه کترینگ باید در نزدیکی خط لوله گاز، اجاق گاز و آبگرمکن گازی و ردیاب گاز قابل احتراق در پمپ بنزین در پایین دستگاه گاز و در قسمت مخزن ذخیره روغن نصب شود.
