بازرسی و استانداردهای فنی برای آشکارسازهای گاز چیست؟

بازرسی و استانداردهای فنی برای آشکارسازهای گاز چیست؟

1. ظاهر و موارد دیگر را بررسی کنید
بررسی ظاهر اولین کاری است که پس از خرید ردیاب گاز باید انجام دهیم. این برای جلوگیری از مشکلات کوچکی است که ممکن است در هنگام حمل و نقل یا مونتاژ تولید آشکارساز گاز رخ دهد. ما باید ظاهر آشکارساز گاز را از نظر نقص، ترک یا آسیب بررسی کنیم، بررسی کنیم که آیا کل ساختار اجزای آشکارساز گاز کامل است یا خیر، و در عین حال مدل دستگاه، برچسب، نام سازنده و زمان ساخت روی بدنه آشکارساز گاز را با اطلاعات ارائه شده در دفترچه راهنما یا سازنده بررسی کنیم تا از صحت آن اطمینان حاصل کنیم. در عین حال باید علامت ضد انفجار، علامت مجوز اندازه گیری و شماره این ردیاب گاز را بررسی کنیم که باید کامل و واضح باشد. برای ارائه برخی از اسناد می تواند از سازنده درخواست شود.

2. قدرت در بازرسی
عملکرد آشکارساز گاز به منبع تغذیه نیاز دارد که معمولاً توسط یک باتری داخلی تغذیه می شود. باید سوئیچ را روشن کنیم و بررسی کنیم که آیا آشکارساز گاز به طور معمول روشن است یا خیر. برخی از آشکارسازهای گاز می توانند با تعویض باتری به کار خود ادامه دهند، در حالی که برخی دیگر به شارژر مجهز هستند. برای آشکارسازهای گاز مجهز به شارژر، باید آزمایش کنیم که آیا شارژر به درستی شارژ می شود یا خیر. اگر به طور معمول روشن است، باید بررسی کنیم که آیا صفحه نمایش آشکارساز گاز به طور معمول نمایش داده می شود.

3. بررسی کنید که آیا زنگ صدا و نور ساز طبیعی است یا خیر
برای آشکارسازهای گاز با سیگنال‌های هشدار صدا و نور، از آنجایی که انرژی آنها از باتری‌ها تامین می‌شود، باید بتوانند سیگنال‌های نشانگر صدا یا نوری را منتشر کنند که به‌طور قابل‌توجهی با سیگنال هشدار هنگام نمایش تحت ولتاژ متفاوت است.

2، خطای نشانه
ما یک آشکارساز گاز برای تشخیص غلظت گاز خریداری کردیم. آشکارساز گاز نمی تواند غلظت گاز را به دقت نمایش دهد، زیرا ممکن است خطاهایی وجود داشته باشد. اما این خطا دارای یک برد است و اگر از این محدوده فراتر رفت به این معنی است که ردیاب گاز استاندارد را رعایت نمی کند. خطای نشانه مشخص شده برای گازهای مختلف متفاوت است. به عنوان مثال، طبیعی است که خطای نشانگر اکسیژن در ± 0.5٪ VOL باشد.

3، خطای هشدار
همانطور که در بالا اشاره کردیم، در نمایش مقادیر عددی خطا وجود دارد. بنابراین برای مقادیر آلارم دتکتورهای گاز نیز خطای مجاز مشخصی وجود دارد، زیرا دستگاه تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار می گیرد و هر بار نمی توان با غلظت دقیق هشدار داد. بنابراین، غلظت آلارم تا زمانی که خطا در محدوده استاندارد باشد مجاز است خطا داشته باشد. خطای هشدار برای گازهای مختلف متفاوت است، به عنوان مثال، خطای هشدار برای اکسیژن در ± 0.1٪ VOL است.

4، زمان پاسخگویی
زمان پاسخ به زمان مورد نیاز برای افزایش قرائت آشکارساز گاز از صفر به 90 درصد قرائت پایداری که دستگاه باید به آن برسد اشاره دارد. این زمان نیز الزامات استانداردی دارد و این استاندارد مانند خطای نشانگر و خطای آلارم برای زمان های مختلف واکنش گاز متفاوت است. به عنوان مثال، زمان پاسخ برای اکسیژن کمتر یا مساوی 20 ثانیه است

5، عایق مقاومت در برابر ولتاژ
برای آشکارسازهای گاز، هنوز برخی استانداردهای عایق و مقاومت ولتاژ وجود دارد که باید رعایت شود. الزامات استاندارد عبارتند از: در دمای اتاق: بیشتر یا مساوی 100M Ω. پس از شرایط مرطوب و گرم: بزرگتر یا مساوی با 1M Ω. استحکام عایق باید بتواند ولتاژ AC 500 ولت را به مدت 1 دقیقه بدون تخلیه یا خرابی تحمل کند. تنها زمانی که این موارد برآورده شوند، آشکارساز گاز می تواند استانداردها را برآورده کند.
با معرفی نکات فوق، ما درک کلی از استانداردهای فنی بازرسی دتکتورهای گاز داریم، اما هنوز جزئیات زیادی وجود دارد که باید بررسی شود تا بتوانیم تشخیص دهیم که ردیاب گازی که خریداری کردیم مطابق با استانداردها است یا خیر.