کاربردهای مختلف رطوبت سنج کارل فیشر

کاربردهای مختلف رطوبت سنج کارل فیشر

این ماده روی جامدات، مایعات، سوخت، زیست توده، غذا، گیاهان، خاک یا تقریباً هر ماده ای که فکرش را بکنید عمل می کند و اهمیت دانستن محتوای آب می تواند از اطلاعات مفید تا اطلاعات مهم متغیر باشد. دو روش پرکاربرد امروزه عبارتند از

روش خشک کردن برای توزین نمونه ها به این صورت است که توزین، حرارت دادن برای یک زمان مشخص و سپس وزن کردن مجدد برای تعیین میزان تلفات.

روش تیتراسیون، مخصوصاً برای اندازه گیری آب در نمونه ها.

1. روش خشک کردن ساده و مقرون به صرفه است، زیرا تنها چیزی که نیاز است تعادل، کوره مدرج و تایمر است. آنها ممکن است برای مواد جامد با آب به عنوان تنها جزء فرار مناسب باشند، یا می توانند به راحتی با حرارت دادن آزاد شوند. متأسفانه این روش ها چندین اشکال دارند:

ماده اندازه گیری شده نه تنها آب است، بلکه به اندازه کافی فرار است که با زمان و دما دفع می شود.

حرارت دادن نمونه تا خشک شدن می تواند باعث تجزیه / اکسید شدن خود نمونه شود و در نتیجه رطوبت ظاهری را تغییر دهد.

تلفات ناشی از خشک شدن ممکن است چندین ساعت طول بکشد تا تکمیل شود، بنابراین زمان چرخش بسیار کند است.

برای اکثر مایعات مناسب نیست.

2. روش تیتراسیون (آنالیز رطوبت کارل فیشر) بسیار خاص است، در واقع به طور مستقیم رطوبت نمونه را اندازه گیری می کند. مزایای زیادی وجود دارد:

مقادیر اندازه گیری شده فقط آب است، هم محدود و هم آزاد.

محدوده غلظت (ppm تا 100 درصد).

نتایج دقیق و قابل تکرار هستند.

یک تیتراسیون معمولی فقط چند دقیقه طول می کشد و در صورت نیاز، گردش مالی می تواند خیلی سریع تکمیل شود.

تیتراسیون روش ارجح برای اکثر مایعات است (یعنی تنها روش).

واکنش شیمیایی ساده شده کارل فیشر شامل وارد کردن ید آزاد به سلول ها همراه با نمونه است. و اتصال استوکیومتری با آب تا یک نقطه پایانی مشخص.

روش تیتراسیون حجمی از روش تیتراسیون دقیق برای تیتراسیون معرف ید توزیع شده استفاده می کند.

تیتراسیون کولن ید آزاد را از الکترولیت خود باتری تولید می کند.

اکثر مسائل ماتریس (یعنی واکنش‌های جانبی، حلالیت) نمونه‌های جامد یا مایع را می‌توان از طریق آماده‌سازی و/یا پردازش نمونه مناسب حل کرد، و درک ماتریس نمونه تا حد امکان برای تولید نتایج خوب مهم است.

روش نمونه گیری صحیح نقش مهمی در همبستگی نتایج دارد:

1. ظرف نمونه باید کاملا خشک باشد، زیرا هر گونه رطوبت نمونه را آلوده می کند.

2. ماده باید به اندازه کافی یکنواخت باشد تا نمونه به دست آید.

3. انتقال نمونه واقعی به ظرف باید در اسرع وقت انجام شود تا رطوبت عاری از آلودگی حفظ شود.

4. رطوبت موجود در جو می تواند منبع اصلی آلودگی به خصوص برای نمونه های سطح ppm باشد، بالاخره رطوبت در همه جای هوا وجود دارد!