آشکارساز گاز سمی به طور موثری گازهای مضر در معادن را رصد می کند
ما می دانیم که تشخیص گاز باید آلارم های گاز و آشکارسازهای گاز مربوطه را با توجه به محیط های مختلف سایت انتخاب کند. در مکانهای محدود مانند فاضلاب، انبارهای بسته کشاورزی، واگنهای مخزن راهآهن، تونلها و سایر محلهای کار، بازرسی باید قبل از ورود پرسنل انجام شود و بازرسی باید خارج از فضای محدود انجام شود.
در این زمان لازم است یک زنگ هشدار با عملکرد تشخیص چند گاز داخلی انتخاب شود، زیرا توزیع گاز و انواع گاز در قسمت های مختلف فضای محدود بسیار متفاوت است. بنابراین، یک آلارم گاز کامل در یک فضای محدود باید یک تشخیص غیر تماسی و زیرمحلی با عملکرد تشخیص چند گازی برای تشخیص گازهای خطرناک توزیع شده در فضاهای مختلف باشد و باید یک ابزار قابل حمل باشد که بر کار دستگاه تأثیری نداشته باشد. کارگران تنها از این طریق می توان ایمنی کامل کارکنانی را که وارد فضای محدود می شوند تضمین کرد.
آشکارساز گاز یک حسگر گاز است که ترکیب و غلظت گاز را تشخیص می دهد. بیشتر در معادن و سایر مکان های با خطرات ایمنی پنهان استفاده می شود که وقوع برخی از حوادث احتمالی معدن را تا حد زیادی کاهش می دهد.
سنسور گاز سمی به طور موثری گازهای مضر معدن را کنترل می کند
ترکیبات گاز در معادن نشان دهنده طیف گسترده ای از شرایط خطرناک است، از جمله: مونوکسید کربن، دی اکسید کربن، دی اکسید گوگرد، سولفید هیدروژن (H2S)، دی اکسید نیتروژن (NO2)، آمونیاک (NH3)، هیدروژن (H2) و غیره، از جمله کمبود اکسیژن. . در برخی موارد، متان نیز ممکن است به غلظت انفجاری برسد. بنابراین در حال حاضر انواع مختلفی از سنسورهای گاز در بسیاری از تجهیزات تشخیص گاز زیرزمینی مانند سنسورهای اکسیژن، سنسورهای دی اکسید کربن، سنسورهای مونوکسید کربن، سنسورهای H2S، سنسورهای SO2، سنسورهای CO، سنسورهای NO2، حسگرهای NH3 و غیره نصب میشوند. با جایگزینی کاوشگرهای مختلف تشخیص گاز، می تواند اجزاء و غلظت گاز پیچیده را تشخیص دهد.
مقدمه ای بر گازهای مضر در شفت معادن
گاز مضر در معدن به گاز موجود در معدن اطلاق می شود که برای بدن انسان مضر است. عمدتاً مونوکسید کربن، دی اکسید کربن، سولفید هیدروژن، دی اکسید گوگرد، آمونیاک و غیره و گازهای انفجاری (مانند بیوگاز (متان)، هیدروژن و همولوگ متان (اتان، پروپان و غیره)]. جزء اصلی گاز مضر در زغال سنگ معادن بیوگاز است
مونوکسید کربن (CO)
خطرات اصلی: هموگلوبین سلولی در خون انسان است که حامل اکسیژن و دفع دی اکسید کربن است. میل ترکیبی بین مونوکسید کربن و هموگلوبین در خون انسان {{0}} برابر بیشتر از اکسیژن است. هنگامی که مونوکسید کربن وارد بدن انسان می شود، ابتدا با هموگلوبین موجود در خون ترکیب می شود، بنابراین احتمال ترکیب هموگلوبین با اکسیژن کاهش می یابد و باعث می شود هموگلوبین عملکرد حمل و نقل اکسیژن را از دست بدهد و در نتیجه باعث "خفه شدن" خون انسان می شود. 0.08 درصد، 40 دقیقه باعث سردرد، سرگیجه و تهوع، 0.32 درصد، 5 تا 10 دقیقه باعث سردرد، سرگیجه، 30 دقیقه باعث کما، مرگ می شود.
