سه اقدام احتیاطی مهم برای اندازه گیری مقاومت های متغیر با مولتی متر

سه اقدام احتیاطی مهم برای اندازه گیری مقاومت های متغیر با مولتی متر

هنگام استفاده از محصولات مقاومت قابل تنظیم، مانند استفاده از مولتی متر برای اندازه گیری مقاومت های قابل تنظیم، مسائل زیادی وجود دارد که باید به آنها توجه شود. در اینجا سه ​​اقدام احتیاطی برای اندازه گیری مقاومت قابل تنظیم با مولتی متر وجود دارد که به شرح زیر است:
نکته 1: محدوده اندازه گیری باید بر اساس مقدار مقاومت اندازه گیری شده تعیین شود، به طوری که نشانگر قسمت میانی خط مقیاس را برای مشاهده آسان نشان دهد.

نکته 2: هنگام بازرسی مقاومت المنت حرارتی، دو سر مقاومت یا قسمت فلزی پروب را لمس نکنید. در غیر این صورت، ممکن است باعث خطاهای تست شود.

نکته 3: پس از تایید بازه محدوده مقاومت از طریق بازرسی، باید تنظیم صفر را انجام دهیم. روش این است که دو پروب را اتصال کوتاه کنید (مستقیماً یکدیگر را لمس کنند)، دستگاه "تنظیم صفر" را طوری تنظیم کنید که نشانگر به دقت به "0" در خط مقیاس Ω اشاره کند و سپس مقدار مقاومت مقاومت را اندازه گیری کنید.

کیفیت دیودها، ترانزیستورها و تنظیم کننده های ولتاژ را در جاده آزمایش کنید:

زیرا در مدارهای عملی، مقاومت بایاس ترانزیستورها یا مقاومت محیطی دیودها و رگولاتورهای ولتاژ عموماً بزرگ است، عمدتاً در محدوده صدها یا هزاران اهم. بنابراین، می‌توانیم از محدوده R × 10 Ω یا R × 1 Ω یک مولتی متر برای اندازه‌گیری کیفیت اتصال PN در مدار استفاده کنیم. هنگام اندازه گیری در جاده، اتصال PN هنگام اندازه گیری در محدوده R × 10 Ω باید ویژگی های رو به جلو و معکوس آشکاری داشته باشد (اگر تفاوت مقاومت رو به جلو و معکوس قابل توجه نباشد، می توان از محدوده R × 1 Ω برای اندازه گیری استفاده کرد). به طور کلی، مقاومت رو به جلو باید حدود 200 Ω هنگام اندازه گیری در محدوده R × 10 Ω، و حدود 30 Ω زمانی که در محدوده R × 1 Ω اندازه گیری می شود، نشان دهد (ممکن است تفاوت های جزئی بسته به فنوتیپ های مختلف وجود داشته باشد). اگر نتیجه اندازه گیری نشان دهد که مقاومت رو به جلو خیلی زیاد است یا مقاومت معکوس خیلی کم است، نشان دهنده این است که در اتصال PN مشکل وجود دارد و لوله نیز مشکل دارد. این روش به ویژه برای تعمیر و نگهداری موثر است، زیرا می‌تواند به سرعت لوله‌های معیوب را شناسایی کند و حتی لوله‌هایی را که کاملاً شکسته نشده‌اند اما ویژگی‌های خرابی دارند، شناسایی کند. به عنوان مثال، هنگامی که مقاومت رو به جلو یک اتصال PN را با محدوده مقاومت کم اندازه می‌گیرید و خیلی زیاد است، اگر آن را لحیم کنید و دوباره آن را با محدوده رایج R × 1k Ω اندازه‌گیری کنید، ممکن است همچنان طبیعی باشد. در واقع ویژگی های این لوله خراب شده و نمی تواند به درستی کار کند یا ناپایدار است.