نور سنج فرابنفش ابزاری ویژه برای اندازه گیری درخشندگی و روشنایی است.
اندازه گیری شدت نور (روشنایی) درجه ای است که جسم روشن می شود، یعنی نسبت شار نوری به دست آمده در سطح جسم به ناحیه روشن شده است.
نور سنج ماوراء بنفش نور سنج ماوراء بنفش، شدت سنج ماوراء بنفش و غیره نیز نامیده می شود.
او عمدتاً شدت تابش فرابنفش را اندازه گیری می کند.
برای اندازه گیری اشعه ماوراء بنفش در زمینه های فتوشیمی، پیری مواد پلیمری، تشخیص عیب، منبع نور ماوراء بنفش، کشت گیاهان، لیتوگرافی مدار مجتمع در مقیاس بزرگ و غیره استفاده می شود.
اصل نور سنج UV عبارت است از:
سلول های فتوولتائیک عناصر فوتوالکتریکی هستند که مستقیماً انرژی نور را به انرژی الکتریکی تبدیل می کنند.
هنگامی که نور به سطح فتوسل سلنیوم برخورد می کند، نور فرودی از لایه فلزی 4 عبور می کند و به رابط بین لایه سلنیوم نیمه هادی 2 و لایه فلزی 4 می رسد و یک اثر فوتوالکتریک روی سطح مشترک ایجاد می شود.
بزرگی اختلاف پتانسیل متناسب با میزان روشنایی در سطح دریافت کننده نور سلول فتوولتائیک است.
در این زمان، اگر یک مدار خارجی وصل شود، جریانی از آن عبور میکند و مقدار جریان روی یک میکرو آمپرمتر با لوکس (Lx) به عنوان مقیاس نشان داده میشود.
بزرگی جریان نوری به شدت نور فرودی و مقاومت در حلقه بستگی دارد.
روشنایی سنج دارای یک دستگاه تعویض دنده است، بنابراین می تواند روشنایی بالا و روشنایی کم را اندازه گیری کند.
