انتخاب و روش جوشکاری آهن لحیم کاری

انتخاب و روش جوشکاری آهن لحیم کاری

1. انتخاب آهن لحیم کاری الکتریکی
هنگام انتخاب آهن لحیم کاری الکتریکی، به طور کلی با اندازه نقاط جوش تعیین می شود. اگر مساحت نقاط جوش زیاد باشد، سرعت اتلاف حرارت نیز سریع است. بنابراین، آهن لحیم کاری الکتریکی انتخاب شده دارای سرعت گرمایش سریع تری است که به معنای قدرت بالاتر است. ما معمولاً از آهن لحیم کاری برقی با توان های 20 وات، 25 وات، 30 وات، 35 وات، 50 وات و غیره استفاده می کنیم. انتخاب توانی در حدود 30 وات مناسب تر است. در اینجا، ویرایشگر از میز لحیم کاری استفاده می کند، که از نوع نشان داده شده در شکل 1 است. دمای گرمایش را می توان در هر زمان تنظیم کرد، که حمل آن راحت است، اما ناخوشایند است. یکی در شکل 2 برای حمل راحت است، اما گرمایش ناپایدار است.

2. نوک آهن لحیم کاری
پس از استفاده طولانی مدت، یک آهن لحیم کاری الکتریکی یک لایه اکسید روی نوک تولید می کند که لحیم کاری آسان نیست. می‌توانیم لایه اکسید را جدا کنیم یا از یک چاقوی کوچک برای خراشیدن آن استفاده کنیم. سپس، لحیم کاری برقی را روشن کرده و آن را کمی حرارت دهید تا رزین بمالد. سپس، می توانیم قلع لحیم کاری را اعمال کنیم.

3. لحیم کاری و شار
هنگام انتخاب لحیم کاری باید از سیم لحیم با نقطه ذوب پایین و شار غیر خورنده مانند رزین استفاده کنیم. لحیم کاری صنعتی و روغن لحیم اسیدی خورنده مناسب نیستند. البته یک نوع سیم لحیم حاوی رزین هم در بازار وجود دارد که استفاده از آن را برای ما بسیار راحت می کند.
رزین باید در اولین استفاده اضافه شود.

4. جاذب قلع و اسفنج تمیز کننده
هدف جاذب لحیم حذف سیم لحیم اضافی و جدا کردن قطعات الکترونیکی است.

هدف از تمیز کردن اسفنج: هنگام استفاده باید در آب تمیز خیس شود. عمدتاً برای از بین بردن کثیفی روی سر آهن لحیم کاری استفاده می شود و قلع کردن آهن لحیم کاری را آسان تر می کند. پس از استفاده از لحیم کاری، از آن برای تمیز کردن سر لحیم کاری استفاده کنید.

5. روش جوشکاری

نکات عمل: ابتدا گرم کنید و سپس قلع را بفرستید، ابتدا قلع را بردارید و سپس آهن لحیم کاری را بردارید.

در هنگام ذخیره سازی قطعات الکترونیکی، به دلیل اکسید شدن هوا، لایه ای از فیلم اکسیدی به پین ​​های قطعات و همچنین سایر کثیفی ها متصل می شود. قبل از جوشکاری باید قطعات را تمیز کرده و با یک لایه قلع بپوشانیم. به این ترتیب، اتصالات لحیم کاری که ما به هم جوش می دهیم، کمتر احتمال لحیم کاری مجازی دارند.

دمای جوش و زمان جوش
هنگام جوشکاری باید دمای مناسبی را انتخاب کنیم که از دمای لحیم کاری بالاتر باشد. اگر خیلی بالا باشد خوب نیست. در موارد شدید، پد لحیم کاری ممکن است به طور مستقیم از بین برود. بهتر است اجازه دهید نوک لحیم کاری با کلوفون و دود تماس پیدا کند.

زمان جوش بسیار کوتاه است، دمای نقاط جوش بسیار پایین است، ذوب نقاط جوش کافی نیست، و نقاط جوش ناهموار هستند و به راحتی ناهموار هستند.
باعث ایجاد لحیم کاری مجازی می شود، برعکس، اگر زمان لحیم کاری بیش از حد طولانی باشد، لحیم کاری مستعد جریان است و به راحتی می تواند باعث گرم شدن بیش از حد و آسیب به قطعات شود.

تعداد قلع اعمال شده به محل اتصال لحیم کاری
ما باید درک خوبی از میزان لحیم کاری اعمال شده روی اتصالات لحیم کاری داشته باشیم. مقدار لحیم کاری که روی اتصالات لحیم کاری اعمال می شود نباید خیلی کم باشد، زیرا ممکن است محکم لحیم نشده باشد و اتصالات لحیم کاری صاف باشد و در نتیجه استحکام مکانیکی ضعیفی داشته باشد. اگر تعداد آنها بیش از حد باشد، به راحتی می توان انبوهی از ظاهر را ایجاد کرد، اما داخل آن به هم متصل نیست و شکل سطلی را تشکیل می دهد که بسیار زشت است. لحیم کاری باید فقط تمام پین های اجزا را در محل اتصال لحیم کاری زیر آب کند و طرح کلی باید به طور مبهم قابل مشاهده باشد.