قابلیت اطمینان منبع تغذیه سوئیچینگ COSEL عمدتاً از این سه جنبه تجزیه و تحلیل می شود
کیفیت محصولات الکترونیکی ترکیبی از فناوری و قابلیت اطمینان است. به عنوان بخش مهمی از یک سیستم الکترونیکی، قابلیت اطمینان آن، قابلیت اطمینان کل سیستم را تعیین می کند. منبع تغذیه سوئیچینگ COSEL به دلیل اندازه کوچک و راندمان بالا به طور گسترده در زمینه های مختلف مورد استفاده قرار می گیرد. در کاربرد، چگونگی بهبود قابلیت اطمینان آن یکی از جنبه های مهم فناوری الکترونیک قدرت است و قابلیت اطمینان آن عمدتاً از این سه جنبه شروع می شود.
1. فناوری طراحی مهندسی قابلیت اطمینان الکتریکی منبع تغذیه سوئیچینگ
2. فناوری طراحی سازگاری الکترومغناطیسی (EMC).
منبع تغذیه سوئیچینگ COSEL عمدتاً از فناوری مدولاسیون عرض پالس (PWM) استفاده می کند، شکل موج پالس مستطیلی است و لبه بالارونده و لبه نزولی آن حاوی تعداد زیادی مؤلفه هارمونیک است و بازیابی معکوس یکسو کننده خروجی نیز تداخل الکترومغناطیسی ایجاد می کند (EMI) ) که تأثیر عوامل نامطلوب برای قابلیت اطمینان است که سازگاری الکترومغناطیسی سیستم را به موضوع مهمی تبدیل می کند. تداخل الکترومغناطیسی دارای سه شرط ضروری است: منبع تداخل، رسانه انتقال و واحد گیرنده حساس، طراحی EMC یکی از این سه حالت را از بین می برد. برای منابع تغذیه سوئیچینگ، عمدتاً سرکوب منابع تداخلی است که در مدارهای سوئیچینگ و مدارهای یکسو کننده خروجی متمرکز شده اند. فناوری های مورد استفاده شامل فناوری فیلتر کردن، فناوری چیدمان و سیم کشی، فناوری محافظ، فناوری زمین، فناوری آب بندی و فناوری های دیگر است.
3. تکنولوژی طراحی خنک کننده منبع تغذیه سوئیچینگ COSEL
آمار نشان می دهد که وقتی دما 2 درجه افزایش می یابد، قابلیت اطمینان قطعات الکترونیکی 10 برابر کاهش می یابد. عمر افزایش دما 50 درجه تنها 1/6 عمر افزایش دما 25 درجه است. علاوه بر تنش الکتریکی، دما نیز عامل مهمی بر قابلیت اطمینان دستگاه است. این امر مستلزم اقدامات فنی برای محدود کردن افزایش دمای شاسی و قطعات است که طراحی حرارتی است. اصل طراحی حرارتی کاهش تولید گرما است، یعنی انتخاب روشها و فناوریهای کنترل بهتر، مانند فناوری کنترل تغییر فاز، فناوری یکسوسازی همزمان و غیره. دیگری انتخاب دستگاه های کم مصرف، کاهش تعداد وسایل گرمایشی و افزایش ضخامت عرض سیم باعث بهبود بهره وری منبع تغذیه می شود. دوم افزایش اتلاف گرما، یعنی استفاده از فناوری هدایت، تابش و همرفت برای انتقال حرارت است. این شامل طراحی هیت سینک، طراحی خنک کننده هوا (همرفت طبیعی و خنک کننده هوای اجباری)، طراحی خنک کننده مایع (آب، روغن)، طراحی خنک کننده ترموالکتریک، طراحی لوله حرارتی، و غیره است. خنک کننده هوای اجباری بیش از ده برابر گرما را دفع می کند. رادیاتور روش خنک کننده طبیعی اتخاذ شده است، اما باید فن ها، منابع تغذیه فن، دستگاه های در هم قفل و غیره اضافه شود و روش خنک کننده باید با توجه به وضعیت طراحی واقعی انتخاب شود.
