اصل انتخاب قدرت آهن لحیم کاری

اصل انتخاب قدرت آهن لحیم کاری

انتخاب آهن لحیم کاری به طور کلی از اصول زیر پیروی می کند:
① شکل نوک آهن لحیم کاری باید با الزامات سطح قطعات لحیم کاری و تراکم مونتاژ محصول سازگار شود.
② دمای نوک آهن لحیم کاری باید با نقطه ذوب لحیم کاری سازگار باشد، به طور کلی بالاتر از نقطه ذوب لحیم کاری 30 - 80 درجه (به استثنای نوک آهن لحیم کاری در تماس با نقطه لحیم کاری زمانی که دما قطره).
③ ظرفیت حرارتی آهن لحیم کاری باید مناسب باشد. زمان بازیابی دمای سر آهن لحیم کاری باید با نیازهای سطح جسم لحیم کاری تطبیق داده شود. زمان بازیابی دما به عنوان چرخه جوش، دمای نوک آهن لحیم کاری به دلیل اتلاف گرما و کاهش آن و سپس بازگشت به زمان دمای بالا * مورد نیاز تعریف می شود. این مربوط به قدرت لحیم کاری، ظرفیت حرارتی و شکل و طول سر آهن است.

اصول انتخاب قدرت آهن لحیم کاری به شرح زیر است:
① جوشکاری مدارهای مجتمع، ترانزیستورها و سایر اجزای حساس به حرارت، انتخاب آهن لحیم کاری گرماگیر 20 وات یا 25 وات خارجی را در نظر بگیرید.
② برای جوشکاری سیم‌های ضخیم‌تر و کابل‌های کواکسیال، انتخاب آهن گرماگیر 50 وات یا 45 - 75 وات لحیم کاری گرم خارجی را در نظر بگیرید.
③ برای جوشکاری اجزای بزرگتر، مانند لنت های اتصال زمین شاسی فلزی، باید بیش از 100 وات آهن لحیم کاری انتخاب شود.

استفاده از آهن لحیم کاری
آهن لحیم کاری نباید برای مدت طولانی بدون استفاده انرژی داشته باشد، این کار آسانی است که هسته آهن لحیم کاری را برای تسریع اکسیداسیون و سوختن، کاهش عمر آن آسان می کند، اما همچنین باعث می شود سر آهن لحیم کاری به دلیل گرمایش طولانی مدت اکسید شود. ، یا حتی "سوخته" شود دیگر "قلع نخورید".

اقدامات احتیاطی برای استفاده از آهن لحیم کاری
① با توجه به شی جوشکاری انتخاب معقول انواع مختلف آهن لحیم کاری.
② هنگام استفاده خودسرانه به سر آهن لحیم کاری ضربه ندهید تا آسیبی نبیند. ضخامت دیواره فولادی میله اتصال آهن گرما فقط 0.2 میلی متر است، برای جلوگیری از آسیب نمی توان آن را با انبردست بست. در فرآیند استفاده باید مرتباً نگهداری شود تا اطمینان حاصل شود که سر آهن لحیم کاری یک لایه نازک از قلع آویزان است.