میکروسکوپ نوری: چگونه کار می کند و چگونه توسعه یافته است
میکروسکوپ نوری (میکروسکوپ نوری، به اختصار OM) استفاده از اصول نوری است، چشم انسان نمی تواند اشیاء کوچک بزرگنمایی تشخیص دهد، برای مردم برای استخراج ریزساختار اطلاعات ابزار نوری.
در اوایل قرن اول قبل از میلاد، مردم دریافتند که از طریق شی شفاف کروی برای مشاهده اشیاء کوچک، می توان آن را تصویربرداری بزرگنمایی کرد. بعداً، به تدریج بر روی سطح شیشه ای کروی می تواند جسم را تصویر بزرگنمایی قانون درک کند. در سال 1590، سازندگان عینک هلندی و ایتالیایی ابزارهای ذره بین میکروسکوپی مشابهی ساخته اند. در سال 1610 در حدود زمان گالیله ایتالیا و کپلر آلمان در مطالعه تلسکوپ به طور همزمان، فاصله بین عدسی شیئی و چشمی را تغییر داد تا با ساختار معقولی از مدار نوری میکروسکوپ، صنعتگران نوری فعال در ساخت، ترویج و انتشار تجهیزات نوری و میکروسکوپ. در آن زمان، صنعتگران نوری به ساخت، ترویج و بهبود میکروسکوپ مشغول بودند.
در اواسط قرن هفدهم، رابرت هوک از انگلستان و لوونهوک هلندی کمک های برجسته ای به توسعه میکروسکوپ کردند و در حدود سال 1665، هوک مکانیسم فوکوس درشت و میکروکنش، سیستم روشنایی و جدول را اضافه کرد. برای حمل برش های نمونه به میکروسکوپ. این اجزا به طور مداوم بهبود یافته و به اجزای اصلی میکروسکوپ مدرن تبدیل شدند.
بین سال های 1673 و 1677، لوین هوک میکروسکوپ هایی با بزرگنمایی بالا با ذره بین تک جزئی ساخت که 9 عدد از آنها تا به امروز باقی مانده است. هوکر و لوین هوکر با استفاده از میکروسکوپ خانگی، در ریزساختار موجودات جانوری و گیاهی این تحقیق دستاوردهای برجسته ای را ایجاد کرد. قرن 19، ظاهر با کیفیت بالا هدف غوطه وری آکروماتیک، به طوری که میکروسکوپ برای مشاهده توانایی ریزساختار تا حد زیادی بهبود یافته است. 1827 آمیچی برای اولین بار از هدف غوطه وری استفاده کرد. در دهه 1870، صومعه آلمان پایه نظری کلاسیک تصویربرداری از میکروسکوپ را تعیین کرد. اینها به توسعه سریع ساخت میکروسکوپ و تکنیک های مشاهده میکروسکوپی کمک کردند و زیست شناسان و دانشمندان پزشکی از جمله کوخ و پاستور را با ابزار قدرتمندی برای کشف باکتری ها و میکروارگانیسم ها در نیمه دوم قرن نوزدهم در اختیار گرفتند.
در حالی که ساختار خود میکروسکوپ در حال توسعه بود، تکنیکهای مشاهده میکروسکوپی نیز در حال ابداع بودند: میکروسکوپ نور قطبی در سال 1850 ظاهر شد. میکروسکوپ تداخل سنجی در سال 1893 ظاهر شد. و در سال 1935، زلنیک فیزیکدان هلندی میکروسکوپ کنتراست فازی را ایجاد کرد که برای آن در سال 1953 جایزه نوبل فیزیک را دریافت کرد.
میکروسکوپ نوری کلاسیک به سادگی ترکیبی از عناصر نوری و مکانیکی دقیق بود که از چشم انسان به عنوان گیرنده برای مشاهده تصویر بزرگنمایی شده استفاده میکرد. بعداً یک دستگاه عکاسی به میکروسکوپ اضافه شد و یک فیلم عکاسی به عنوان گیرنده برای ضبط و ذخیره تصویر استفاده شد. اجزای فوتوالکتریک مدرن و رایج، لوله های تلویزیون و کوپلرهای شارژ به عنوان گیرنده میکروسکوپ، با یک میکرو کامپیوتر، یک سیستم کامل جمع آوری و پردازش اطلاعات تصویر را تشکیل می دهند.
سطح برای سطح خمیده شیشه یا سایر مواد شفاف ساخته شده از لنزهای نوری می تواند جسم را بزرگنمایی کند، میکروسکوپ نوری استفاده از این اصل برای بزرگنمایی اشیاء کوچک به چشم انسان به اندازه کافی برای مشاهده اندازه است. میکروسکوپهای نوری مدرن معمولاً از دو مرحله بزرگنمایی استفاده میکنند که توسط عدسی شیئی و چشمی تکمیل میشود. جسمی که باید مشاهده شود در مقابل عدسی شیئی قرار دارد، مرحله اول بزرگنمایی توسط عدسی شیئی به یک تصویر جامد معکوس، و سپس این تصویر جامد توسط چشمی برای مرحله دوم بزرگنمایی، به یک تصویر خیالی، چشم انسان برای دیدن تصویر خیالی است. بزرگنمایی کلی میکروسکوپ حاصل بزرگنمایی عدسی شیئی و بزرگنمایی چشمی است. بزرگنمایی نسبت بزرگنمایی ابعاد خطی است نه نسبت مساحت.
