مراحل اندازه گیری ابزار سطح روح
1. دو سطح اندازه گیری V شکل سطح روح معیار دقت اندازه گیری است و نباید در هنگام اندازه گیری با سطح ناهموار کار تماس داشته باشد یا به آن مالیده شود. باید با احتیاط قرار داده شود تا به دلیل خراشیدگی سطح اندازه گیری آسیبی به سطح وارد نشود و باعث خطاهای اندازه گیری ناروا شود. سطح روح
2. هنگام استفاده از تراز برای اندازه گیری سطح عمودی قطعه کار، قسمت مخالف سمت کمکی را نگه ندارید، بلکه به شدت به صفحه عمودی قطعه کار فشار دهید که به دلیل تغییر شکل نیرو بر دقت اندازه گیری تأثیر می گذارد. سطح روش صحیح اندازه گیری این است که قسمت داخلی سطح اندازه گیری ثانویه را با دست نگه دارید، سطح را به طور ثابت و عمودی به صفحه عمودی قطعه کار بچسبانید (حباب را در موقعیت وسط تنظیم کنید) و سپس تعداد سلول ها را بخوانید. توسط حباب از سطح عمودی حرکت می کند.
3. هنگام استفاده از تراز، از تمیز بودن سطح کار تراز و سطح قطعه کار اطمینان حاصل کنید تا از آلودگی بر دقت اندازه گیری جلوگیری شود. هنگام اندازه گیری صفحه افقی، در همان موقعیت اندازه گیری، سطح باید قبل از اندازه گیری در جهت مخالف تنظیم شود. هنگام جابجایی تراز، سطح کار تراز به سطح قطعه کار ساییده نشود و باید آن را بلند کرده و قرار داد.
4. هنگام اندازه گیری قطعه کار با طول زیاد، می توان قطعه کار را با استفاده از روش اندازه گیری قطعه ای به طور متوسط به چند قسمت اندازه تقسیم کرد و سپس با توجه به قرائت های اندازه گیری هر قطعه، نقشه مختصات خطا را ترسیم کرد تا حداکثر عدد مشخص شود. از شبکه های خطا هنگام بازرسی صافی ریل راهنمای تخت در صفحه عمودی طولی، سطح قاب را روی تکیه گاه ابزار نزدیک به ریل راهنمای جلو به صورت طولی قرار دهید و تکیه ابزار را از سمت چپ به راست حرکت دهید و از موقعیت انتهایی که تکیه ابزار قرار دارد شروع کنید. در یک انتهای جعبه دوک. فاصله متحرک ثانویه باید تقریباً برابر با خط کش مرزی سطح روح (200 میلی متر) باشد. زمانی که نگهدارنده ابزار در هر موقعیت اندازه گیری طول اندازه گیری قرار دارد، قرائت تراز را یادداشت کنید. این قرائت ها را به ترتیب مرتب کنید و منحنی خطای راستی ریل راهنما را در صفحه عمودی با مقیاس مناسب رسم کنید. قرائت تراز سنج اردینات است، قرائت سطح سنج زمانی که نگهدارنده ابزار در موقعیت اولیه قرار دارد، نقطه شروع است و یک پاره خط شکسته از مبدأ مختصات و نقطه پایانی ساخته می شود. پاره خط شکسته قبلی به عنوان نقطه شروع برای هر خواندن بعدی در نظر گرفته می شود و پاره خطی که باید تا شود رسم می شود. منحنی متشکل از قطعات خط، منحنی راستی ریل راهنما در صفحه عمودی است. حداکثر مقدار مختصات منحنی نسبت به خط اتصال در هر دو انتها، خطای مستقیم بودن طول کامل ریل راهنما و تفاوت مختصات بین دو انتهای منحنی نسبت به دو سر منحنی در هر یک است. طول اندازه گیری محلی خطای محلی ریل راهنما است.
