تاثیر روش های خنک کننده بر دمای عملیاتی منابع تغذیه سوئیچینگ
اتلاف حرارت منابع تغذیه سوئیچینگ معمولاً از دو روش استفاده میکند: هدایت مستقیم و هدایت همرفتی. هدایت حرارتی مستقیم به انتقال انرژی گرمایی در طول یک جسم از انتهای دمای بالا به انتهای دمای پایین اشاره دارد و توانایی هدایت حرارتی آن پایدار است. رسانش همرفتی فرآیندی است که در آن یک مایع یا گاز برای یکسان کردن دمای خود تحت یک حرکت چرخشی قرار میگیرد. با توجه به دخالت رسانش همرفتی در فرآیند دینامیکی، فرآیند خنک سازی نسبتاً روان است.
ژنراتور را روی یک هیت سینک فلزی نصب کنید و با فشردن سطح داغ، به انتقال انرژی بین اجسام پر انرژی و کم انرژی دست پیدا کنید. انرژی قابل تابش توسط یک منطقه بزرگ از سینک حرارتی زیاد نیست. به این نوع انتقال حرارت در منابع تغذیه سوئیچینگ، خنک کننده طبیعی می گویند که زمان تاخیر بیشتری برای اتلاف گرما دارد. انتقال حرارت Q{0}}KA △ t (ضریب انتقال حرارت K، ناحیه انتقال حرارت A، اختلاف دما △ t). اگر دمای محیط داخلی بیش از حد بالا باشد، مقدار △ t کوچک خواهد بود و عملکرد اتلاف گرما در این روش انتقال حرارت بسیار کاهش می یابد.
افزودن فن به منبع تغذیه سوئیچینگ به سرعت گرمای انباشته شده در طول تبدیل انرژی را از منبع تغذیه حذف می کند. تامین مداوم هوا توسط فن به هیت سینک را می توان به عنوان انتقال انرژی همرفتی در نظر گرفت. به آن خنک کننده فن می گویند و این روش خنک کننده دارای زمان تاخیر کوتاه و طولانی است. اتلاف گرما Q=Km △ t (ضریب انتقال حرارت K، m کیفیت هوا تبادل حرارت، △ t اختلاف دما). هنگامی که سرعت فن کاهش می یابد یا کار نمی کند، مقدار m به سرعت کاهش می یابد و گرمای انباشته شده در منبع تغذیه به سختی دفع می شود. این امر سرعت پیری قطعات الکترونیکی مانند خازن ها و ترانسفورماتورها را در منبع تغذیه سوئیچینگ به شدت افزایش می دهد و بر پایداری کیفیت خروجی آنها تأثیر می گذارد و در نهایت منجر به سوختن قطعات و خرابی تجهیزات می شود.
