تکنیک های عملیات ویژه برای مولتی متر دیجیتال حرفه ای
1، ساختار یک مولتی متر دیجیتال
یک مولتی متر دیجیتال از یک ولت متر دیجیتال و مدارهای تبدیل عملکردی مربوطه تشکیل شده است. این می تواند به طور مستقیم پارامترهای مختلفی مانند ولتاژ AC و DC، جریان AC و DC، مقاومت، ظرفیت خازنی و فرکانس را اندازه گیری کند. ولت مترهای دیجیتال معمولاً از یک تراشه مدار مجتمع استفاده می کنند که یک مبدل A/D را با یک کنترل کننده منطقی نمایشگر ادغام می کند که می تواند مستقیماً نمایشگر را هدایت کند. مقاومت ها، خازن ها و نمایشگرهای مرتبط در اطراف آن قرار می گیرند تا سر یک مولتی متر دیجیتال را تشکیل دهند. این فقط ولتاژ DC را اندازه گیری می کند و سایر پارامترها باید قبل از اندازه گیری به ولتاژ DC متناسب با اندازه خود تبدیل شوند. عملکرد کلی یک مولتی متر دیجیتال عمدتاً با عملکرد هد متر دیجیتال تعیین می شود. یک ولت متر دیجیتال هسته یک مولتی متر دیجیتال است و یک مبدل A/D هسته یک ولت متر دیجیتال است. مبدل های A/D مختلف مولتی مترهای دیجیتال را با اصول متفاوت تشکیل می دهند. مدار تبدیل تابع یک مدار ضروری برای مولتی مترهای دیجیتال برای دستیابی به اندازه گیری چند پارامتری است. مدار اندازه گیری ولتاژ و جریان به طور کلی از شبکه های تقسیم کننده ولتاژ غیرفعال و مقاومت شنت تشکیل شده است. مدارهای تبدیل AC/DC و مدارهای تبدیل برای اندازه گیری پارامترهای الکتریکی مانند مقاومت و خازن معمولاً با استفاده از شبکه ای متشکل از دستگاه های فعال اجرا می شوند. انتخاب عملکرد را می توان از طریق سوئیچینگ سوئیچ مکانیکی به دست آورد، انتخاب محدوده را می توان از طریق سوئیچینگ سوئیچ تبدیل یا از طریق مدار سوئیچینگ محدوده خودکار به دست آورد.
2، ترانزیستور را با استفاده از حالت دیود و حالت 200M Ω تشخیص دهید
1. کلید مولتی متر را در حالت دیود قرار دهید، زیرا حالت دیود مولتی متر دیجیتال دارای ولتاژ خروجی حدود 2.7 ولت است. از رسانایی یک طرفه اتصال PN برای تعیین ترانزیستورهای b-و NPN/PNP استفاده کنید.
(1) با فرض اینکه یک قطب ترانزیستور قطب b است، پروب قرمز را به قطب b فرضی وصل کنید و پروب سیاه را به دو قطب دیگر وصل کنید تا مقاومت آن را اندازه گیری کنید. اگر مقاومت در هر دو اندازه گیری کم و تقریباً برابر است، آنگاه پروب ها را تعویض کنید تا میزان مقاومت آنها بالا و برابر باشد. سپس، پروب قرمز را به قطب b وصل کنید و تعیین کنید که آیا ترانزیستور NPN است یا خیر.
(2) اگر پروب قرمز به قطب b فرضی متصل شود و طبق روش فوق اندازه گیری شود، نتایج همه مقاومت بالا و برابر هستند. اگر مقاومت پروب تعویض شده مقاومت کم و برابر باشد، پروب سیاه به قطب b متصل می شود و یک ترانزیستور PNP است.
(3) اگر روش فوق یکی مقاومت کم و دیگری مقاومت بالا را اندازه گیری کند، در این صورت فرض اصلی قطب b نادرست است و تا زمانی که الزامات برآورده شود، پای دیگر باید قطب b- فرض شود. هنگامی که نتایج سه اندازه گیری دارای مقادیر مقاومت برابر نباشد، ترانزیستور یک ترانزیستور معیوب است.
2. کلید مولتی متر را در محدوده مقاومت 200M Ω قرار دهید. برای ترانزیستورهای NPN، یک قطب را قطب c فرض کنید. پروب قرمز را به قطب c فرضی و پروب مشکی را به قطب e وصل کنید، یا قطب های b و c را با دست خود فشار دهید، اما آنها را لمس نکنید. این برای اتصال یک مقاومت بایاس بین BC است تا یک جریان رو به جلو به پایه ترانزیستور اعمال شود و ترانزیستور رسانا شود. مقدار مقاومت را در این زمان ثبت کنید، سپس پروب های قرمز و مشکی را عوض کرده و دوباره آنها را آزمایش کنید. همچنین مقادیر مقاومت آنها را ثبت کنید، دو مقدار مقاومت را با هم مقایسه کنید و تعیین کنید که کدام یک کوچکتر است. این نشان می دهد که کدام فرض درست است و پروب قرمز به قطب c متصل است. برعکس، برای لوله های نوع PNP، پروب سیاه به قطب c متصل است.
