چندین احتیاط ضروری که هنگام استفاده از آشکارسازهای گاز باید بدانید
1. کالیبراسیون و آزمایش روزانه
آشکارسازهای گاز معمولاً از روش های کالیبراسیون برای تشخیص غلظت گاز استفاده می کنند: قبل از خروج از کارخانه، دستگاه با گاز غلظت صفر و یک یا چند غلظت استاندارد گاز کالیبره می شود و پارامترهای کالیبراسیون به دست آمده در داخل دستگاه ذخیره می شود. هنگامی که دستگاه به طور معمول کار می کند، سنسورهای داخل دستگاه یک سیگنال ثابت بر اساس غلظت گاز فعلی تولید می کنند و مقدار دقیق غلظت گاز را می توان از طریق پارامترهای کالیبراسیون که قبلا در داخل دستگاه وجود داشت محاسبه کرد. بنابراین، صفر کردن مکرر و کالیبراسیون ابزارها وظایف ضروری برای اطمینان از اندازه گیری دقیق است
2. تداخل گازهای مختلف در تشخیص سنسور
در شرایط عادی، هر سنسور مربوط به یک گاز تشخیص خاص است، اما هر آشکارساز گازی نمی تواند تنها به یک گاز پاسخ دهد. بنابراین، هنگام انتخاب یک سنسور گاز، مهم است که تا حد ممکن تداخل تشخیص گازهای دیگر روی سنسور را درک کنید تا از تشخیص دقیق گازهای خاص اطمینان حاصل کنید.
3. طول عمر سنسورها
همه انواع سنسورهای گاز عمر مفید مشخصی دارند، یعنی طول عمر. به طور کلی، در ابزارهای قابل حمل، سنسورهای گازهای قابل احتراق (LEL) طول عمر بیشتری دارند و می توانند برای حدود سه سال استفاده شوند. طول عمر آشکارساز فوتیونیزاسیون (PID) چهار سال یا بیشتر است. طول عمر سنسورهای گاز مخصوص الکتروشیمیایی (CLE) نسبتاً کوتاه است، معمولاً بین یک تا دو سال. طول عمر سنسورهای اکسیژن کوتاه ترین است، حدود یک سال. طول عمر سنسورهای الکتروشیمیایی (CLE) به خشک شدن الکترولیت بستگی دارد، بنابراین در صورت عدم استفاده طولانی مدت، آب بندی آنها در محیطی با دمای پایین تر می تواند عمر مفید آنها را تا حدودی افزایش دهد. ابزارهای ثابت دارای حجم نسبتاً زیاد و طول عمر سنسور بیشتری هستند. بنابراین، حسگرها باید به طور مرتب آزمایش شوند و تا حد امکان در مدت زمان اثربخشی خود مورد استفاده قرار گیرند. هنگامی که آنها خراب می شوند، باید به موقع تعویض شوند.
4. محدوده اندازه گیری غلظت ابزار تشخیص
انواع آشکارسازهای گاز سمی و مضر دارای محدوده تشخیص ثابت خود هستند. تنها با تکمیل اندازه گیری ها در محدوده غلظت طبیعی آن می توان دقت اندازه گیری های ابزار را تضمین کرد. با این حال، اندازه گیری فراتر از محدوده اندازه گیری برای مدت طولانی ممکن است باعث آسیب دائمی به سنسور شود. به عنوان مثال، یک آشکارساز گاز قابل احتراق (LEL) ممکن است در صورت استفاده در محیطی با بیش از 100٪ LEL، حسگر را کاملاً بسوزاند. آشکارسازهای گاز سمی، زمانی که در غلظت‌های بالا برای مدت زمان طولانی استفاده شوند، می‌توانند باعث آسیب شوند.
به طور خلاصه، آشکارسازهای گاز سمی و مضر ابزار قدرتمندی برای تضمین ایمنی صنعتی و سلامت کارگران هستند. کاربران باید یک آشکارساز گاز مناسب را بر اساس محیط کاربری خاص و عملکردهای مورد نیاز خود انتخاب کنند.
