انتخاب آهن لحیم کاری برقی و روش لحیم کاری

انتخاب آهن لحیم کاری برقی و روش لحیم کاری

هنگام انتخاب یک آهن لحیم کاری برقی، به طور کلی با اندازه نقطه لحیم کاری تعیین می شود. اگر مساحت نقطه لحیم کاری زیاد باشد، سرعت اتلاف حرارت نیز سریع است. بنابراین، آهن لحیم کاری الکتریکی انتخاب شده دارای سرعت گرمایش سریعتر و قدرت بالاتری است. ما معمولاً از آهن لحیم کاری با توان های 20 وات، 25 وات، 30 وات، 35 وات، 50 وات و غیره استفاده می کنیم. انتخاب توانی در حدود 30 وات مناسب تر است. در اینجا، ویرایشگر از پایه آهن لحیم کاری استفاده می کند، که در شکل 1 نشان داده شده است. دمای گرمایش را می توان در هر زمان تنظیم کرد، که راحت است، اما حمل آن ناخوشایند است. شکل 2 حمل آسان است، اما گرمایش ناپایدار است.

پس از استفاده طولانی مدت، نوک آهن لحیم کاری لایه ای از اکسید تولید می کند که لحیم کاری آسان نیست. می توانیم لایه اکسید را جدا کنیم یا با یک چاقوی کوچک آن را بتراشیم. سپس هویه لحیم کاری را روشن کنید، آن را کمی گرم کنید و می توانید رزین بزنید. بعد، قلع لحیم کاری را اعمال کنید.

هنگام انتخاب لحیم کاری باید از سیم لحیم با نقطه ذوب پایین و شار غیر خورنده مانند رزین استفاده کنیم. لحیم کاری صنعتی و روغن لحیم اسیدی خورنده نباید استفاده شود. البته یک نوع سیم لحیم هم در بازار وجود دارد که حاوی رزین است که استفاده از آن برای ما بسیار راحت است.

توجه: هویه لحیم کاری جدید هنگام استفاده برای اولین بار باید با رزین پوشیده شود.

هدف جاذب قلع حذف سیم جوش اضافی و جدا کردن قطعات الکترونیکی است.
هدف از اسفنج تمیزکننده: هنگام استفاده، باید آن را در آب تمیز خیس کنید تا کثیفی از نوک هویه پاک شود و قلع‌بندی آن آسان‌تر شود. پس از استفاده از لحیم کاری، از آن برای تمیز کردن نوک آن استفاده کنید.

5. روش جوشکاری
نکات عمل: ابتدا گرم کنید و سپس لحیم کنید، ابتدا لحیم را بردارید و سپس آهن لحیم کاری را بردارید.
در هنگام ذخیره سازی قطعات الکترونیکی، به دلیل اثر اکسیداسیون هوا، لایه ای از فیلم اکسیدی به پین ​​های قطعات و همچنین سایر کثیفی ها متصل می شود. قبل از لحیم کاری، باید قطعات را تمیز کرده و با یک لایه قلع بپوشانیم. به این ترتیب، اتصالات لحیم کاری که ما به هم جوش می دهیم، کمتر لحیم کاری مجازی را تجربه می کنند.

دمای جوش و زمان جوش
هنگام لحیم کاری باید دمای مناسبی را انتخاب کنیم که از دمای لحیم کاری بالاتر باشد. اگر خیلی بالا باشد خوب نیست. در موارد شدید، پد لحیم کاری مستقیماً می افتد. بهتر است از نوک آهن لحیم کاری استفاده کنید که در تماس با رزین تازه دود شده است.

زمان جوش بسیار کوتاه است، دمای محل اتصال لحیم کاری بسیار پایین است، ذوب شدن محل اتصال لحیم کاری کافی نیست و اتصال لحیم کاری ناهموار است که به راحتی می تواند باعث لحیم کاری مجازی شود. برعکس، اگر زمان جوش بیش از حد طولانی باشد، لحیم کاری به راحتی جریان می یابد و قطعات مستعد گرم شدن بیش از حد و آسیب هستند.

تعداد نقاط لحیم کاری روی محل اتصال لحیم کاری
باید میزان لحیم کاری روی اتصالات لحیم کاری را به خوبی کنترل کنیم. مقدار لحیم کاری روی اتصالات لحیم کاری نمی تواند خیلی کم باشد. اگر خیلی کوچک باشد، لحیم کاری محکم نمی شود و اتصالات لحیم صاف می شود و در نتیجه استحکام مکانیکی ضعیفی دارد. اگر تعداد آنها خیلی زیاد باشد، به راحتی می تواند به ظاهری بزرگ و بدون اتصال داخلی منجر شود، شکلی شبیه سطل، بسیار زشت ایجاد کند. لحیم کاری باید فقط تمام پین های اجزا را در نقطه لحیم کاری زیر آب فرو برد و طرح کلی باید به طور کم رنگی قابل مشاهده باشد.