انتخاب سطوح دقت صوت سنج ها و ابزارهای پایش نویز
در استانداردهای قدیمی تراز سنج صوت سنج ها با توجه به میزان دقت به انواع {{0}}، نوع 1، نوع 2 و نوع 3 تقسیم می شوند. استاندارد جدید سطح صدا سنج ها را با توجه به سطح دقت به سطح 1 و سطح 2 تقسیم می کند. آنها معادل نوع 1 و نوع 2 قدیمی هستند و دیگر نوع 0 و نوع 3 وجود ندارد. ابزارهای اندازه گیری نویز محیطی نوع 2 (که در استاندارد جدید سطح 2 نامیده می شود) معمولاً در پایش محیط زیست کشور من استفاده می شود. سیستم های. این به این دلیل است که استانداردهای ملی مربوطه برای اندازه گیری نویز محیطی استفاده از ابزارهای نوع 2 یا بالاتر را تصریح می کند. زمانی که بیش از 30 سال پیش تدوین استانداردهای ملی آغاز شد، ملاحظات اصلی عدم وجود ابزارهای نوع 1 در آن زمان و دلایل اقتصادی بود. اما اکنون شرایط بسیار تغییر کرده است. ابزارهای نظارتی سطح 1 در تعداد زیادی پدید آمده اند. از نظر اقتصادی، ابزارهای سطح 1 بسیار گرانتر از ابزارهای سطح 2 نیستند، به طور کلی حدود 30% تا 50}% گرانتر هستند. عملکرد سازهای سطح 1 بسیار بهتر از سازهای سطح 2 است. برای مثال، برای دقت، نمیتوانیم به سادگی فکر کنیم که سطح 1 0.7dB است (به استثنای عدم قطعیت اندازهگیری، همان زیر) و سطح 2 1.0dB است، با اختلاف تنها 0.3dB. این نشانگر خطا در شرایط خاص است، یعنی در شرایط محیطی مرجع مشخص شده (دمای هوا {30}} درجه، رطوبت نسبی 50٪، فشار اتمسفر 101.325 کیلو پاسکال)، محدوده سطح مرجع (مثلاً 40 تا 110) ، سطح فشار صدای مرجع (دقت در شرایط کاملاً مشخص مانند 94dB)، فرکانس مرجع (مثلا 1000 هرتز)، جهت برخورد صدای مرجع (مثلاً 0 درجه تصادف) و غیره. البته این شرط در هنگام اندازه گیری واقعی استفاده نخواهد شد. هنگامی که هر یک از شرایط تغییر کند، خطای ناشی از ابزار سطح 2 بزرگتر از ابزار سطح 1 خواهد بود. در مجموع، اختلاف خطا بین این دو ممکن است بیش از 1.0dB باشد.
علاوه بر این، در استاندارد جدید تراز سنج صدا، محدوده دمای عملیاتی تراز سنج های سطح 1 باید -10 درجه ~+50 درجه باشد و حساسیت نسبت به دمای مرجع در این تغییر می کند. محدوده دما بیشتر از ±0.5dB نیست. در حالی که سطح صدا سطح 2 محدوده دمای کاری سطح سنج 0 درجه ~+40 درجه است. در این محدوده دما، تغییر حساسیت نسبت به دمای مرجع بیشتر از ± 1 نیست.{9}}dB. از آنجایی که اکثر ابزارهای پایش نویز محیطی در محل استفاده می شوند و شرایط محیطی به شدت تغییر می کند، بدیهی است که ابزارهای سطح 1 بهتر می توانند الزامات اندازه گیری نویز محیطی را برآورده کنند. استانداردهای اندازهگیری صدای محصول مربوطه کشور من و استانداردهای اندازهگیری آلودگی صوتی شغلی اساساً استفاده از ابزارهای اندازهگیری نویز نوع 1 را تصریح میکنند. کشورهای پیشرفته تر در خارج از کشور دیگر ابزارهای سطح 2 را تولید نمی کنند. بنابراین واحدهای واجد شرایط باید سعی کنند از ابزار سطح 1 استفاده کنند. توصیه می شود زمانی که استانداردهای ملی برای نویزهای محیطی در آینده تدوین می شود، استفاده از ابزارهای کلاس 1 باید تصریح شود یا حداقل استفاده از سازهای کلاس 1 باید ابتدا توصیه شود. اعتقاد بر این است که با ارتقاء و به کارگیری ابزارهای اندازه گیری نویز محیطی سطح 1، سطح پایش نویز محیطی در کشور ما به میزان زیادی بهبود می یابد.






