در مورد حجم بلوک های بافتی در میکروسکوپ های بیولوژیکی
تا کنون، کرایوفیکساسیون، برش فوق نازک منجمد-و خشک کردن انجمادی-روشهای معمولی برای میکروسکوپ اشعه ایکس- بافت و سلول هستند. لطفا جزئیات زیر را در مورد این روش ارائه دهید:
یک میکروسکوپ بیولوژیکی با نورافکن میتواند نورافکن را به سمت بالا و پایین حرکت دهد تا به روشنایی متوسط دست یابد و دیافراگم دیافراگم متغیر را نیز میتوان برای رسیدن به روشنایی متوسط تغییر داد. اگر نور از خورشید باشد، می توان نور کانونی را به طور مناسب بالا برد و دیافراگم نور متغیر را به طور مناسب بزرگ کرد. اگر نور خیلی قوی باشد، می توان نور افکن را به طور مناسب پایین آورد و دیافراگم تقاطع را به طور مناسب کاهش داد. اگر در این شرایط همچنان احساس خیره کننده ای دارید، می توانید فیلتر مناسبی را روی براکت زیر نورافکن قرار دهید. این بلوط می تواند به درخشندگی دست یابد که شما را راضی کند. البته با تنظیم موقعیت های بالا و پایین نورافکن می توان اندازه دیافراگم نورخوانی را تغییر داد و فیلترهای مناسبی را انتخاب کرد که نیاز به یک دوره تمرین و تجربه خاص دارد.
یک موضوع بسیار مهم در میکروسکوپ بیولوژیکی فرآیند نمونه برداری و جداسازی سلول ها است. پس از انجماد-خشک کردن و تعبیه رزین (FD)، بخش های فوق نازک یخ زده باید به دقت پردازش شوند تا اطمینان حاصل شود که محتوای 65 عنصر هر قسمت در طول مشاهده و تجزیه و تحلیل آسیب نبیند. با توجه به مراحل متعدد و هزینه بالای مربوط به میکروآنالیز اشعه ایکس، اگر سلول های تجزیه و تحلیل شده پس از پردازش طولانی و چند مرحله ای آسیب دیده یا مرده باشند، متأسفانه نتیجه گیری نادرست است. سلولهای میوکارد که با تیمار ژلاتیناز جدا میشوند دو شکل دارند، یکی به شکل میلهای-دراز و دیگری دایرهای است. مورد دوم به سلول های در حال مرگ اشاره دارد که در طی فرآیند جداسازی سلول آسیب دیده اند.
