اقدامات احتیاطی برای استفاده از دماسنج بدن انسان

اقدامات احتیاطی برای استفاده از دماسنج بدن انسان

1: سعی کنید از فرد اندازه گیری بخواهید که مدت زمان کافی در محیط اندازه گیری بماند تا شرایط تبادل حرارت سطحی شخص مورد اندازه گیری یکسان یا مشابه باشد. به عنوان مثال، در یک فرودگاه، اندازه گیری ها باید 10 دقیقه پس از رسیدن مسافران به ترمینال فرودگاه انجام شود. در این زمان، شرایط تهویه و دمای ساختمان ترمینال اساساً پایدار است و شرایط تبادل حرارت خارجی پیشانی مسافران اساساً مشابه است.

2: محل اندازه گیری باید تا حد امکان در داخل خانه باشد و از تابش مستقیم نور خورشید روی دماسنج تابش مادون قرمز و پیشانی فرد اندازه گیری خودداری شود.

سه: فاصله فردی که اندازه گیری می شود را دقیق تخمین بزنید.

چهار: دمای پیشانی فرد به طور کلی 1 تا 3 درجه سانتیگراد کمتر از دمای زیر بغل است. در این زمان، معیار دمای زیر بغل برای تب باید به دمای پیشانی تبدیل شود.

5: دماسنج گوش مادون قرمز دمای گوش را اندازه گیری می کند و می تواند اندازه گیری را در عرض 1 ثانیه کامل کند. از آنجایی که پرده گوش و مجرای گوش انسان کمتر تحت تاثیر شرایط محیطی خارجی قرار می گیرد، دماسنج گوش مادون قرمز می تواند دمای بدن را به دقت اندازه گیری کند. دمای گوش انسان معمولاً 0.4 درجه سانتیگراد بالاتر از دمای زیر بغل است. در این زمان، نشانگر دماسنج گوش مادون قرمز باید معیار دمای زیر بغل تب را به معیار دمای گوش تبدیل کند.

شش: برای اطمینان از دقت و پایداری دماسنج تابش مادون قرمز، باید مرتباً کالیبره و با دستگاه کالیبراسیون استاندارد مقایسه شود.

7: دماسنج های تابش مادون قرمز غیر تماسی به انواع صنعتی و پزشکی تقسیم می شوند. هنگام اندازه‌گیری دمای بدن، باید از دماسنج‌های پزشکی اشعه مادون قرمز استفاده کرد، زیرا نوع صنعتی دارای برد وسیع، وضوح کم و خطاهای بزرگ هستند.

8: دماسنج های مختلف بدن انسان به ترتیب نزولی از نظر دقت اندازه گیری عبارتند از: دماسنج پزشکی، دماسنج گوش مادون قرمز و دماسنج اشعه مادون قرمز سطح بدن. از منظر جلوگیری از SARS، دماسنج های گوش مادون قرمز دقیق تر از دماسنج های اشعه مادون قرمز سطحی هستند.