نمای کلی از اسکن میکروسکوپ نوری نزدیک میدان
اسکن در نزدیکی میکروسکوپ نوری میدان (SNOM) یک تکنیک میکروسکوپ پروب اسکن نوری (SPM) است که بر اساس اصل تشخیص نزدیک به میدان ساخته شده است. وضوح آن از حد پراش نوری فراتر رفته و به {1 1} رسیده است. م. از نظر کاربردهای تکنولوژیکی ، SNOM ابزاری قدرتمند برای تشخیص تک مولکول ، تحقیقات در مورد ساختارهای بیولوژیکی ، ریزساختارهای نانو ، تجزیه و تحلیل اگزوسیتوز نیمه هادی و مطالعات زیرساخت فراهم می کند. در فیزیک ، این رشته ها چندین رشته مانند اپتیک کوانتومی ، اپتیک موجبر و فیزیک دی الکتریک را ترکیب می کند و بنابراین زمینه جدیدی از تحقیقات نوری را باز می کند - نوری در نزدیکی میدانی (اپتیک). 1. تاریخچه توسعه و وضعیت تحقیقاتی فعلی SNOM در داخل و خارج از کشور. طبق اصل ABBEL ، وضوح میکروسکوپ های نوری سنتی با محدودیت پراش نوری محدود است ، یعنی در همان معادله ، طول موج نور روشنایی مصنوعی ، I و O به ترتیب ضریب شکست و نشانگر نیمی از زاویه فضای شی هستند.
از دهه 1980 ، با پیشرفت علم و فناوری به سمت فضاهای در مقیاس کوچک و کم ابعاد و همچنین توسعه فناوری میکروسکوپ پروب اسکن ، یک رشته جدید در زمینه اپتیک پدید آمده است-اپتیک نزدیک به میدان. نوری در نزدیکی میدان به پدیده نوری اشاره دارد که در آن فاصله بین فوتودکتور و نمونه کمتر از طول موج تابش است. میکروسکوپ نوری نزدیک به میدان نوع جدیدی از ابزار نوری با وضوح مکانی فوق العاده بالا بر اساس تئوری اپتیک نزدیک به میدان است. در سال 1984 ، اختراع نمونه اولیه میکروسکوپ نوری نزدیک به میدان ، "استتوسکوپ نوری" ، اولین پیشرفت در وضوح محدودیت پراش میکروسکوپ های نوری توسط انسان را نشان داد. از سال 1992 ، هنگامی که از الیاف نوری تک حالت برای ساخت پروب های نوری استفاده شد و از نیروهای برشی برای اندازه گیری فاصله از نوک پروب تا سطح نمونه استفاده شد ، از میکروسکوپ های نوری نزدیک به میدان به عنوان یک نوع جدید از ابزار نوری برای مشاهده و مطالعه ظاهر ، مورفولوژی ، و خصوصیات ذاتی از اشیاء زیر موج استفاده شده است. در چند سال بعد ، آن را در زمینه هایی مانند فیزیک ، شیمی ، زیست شناسی ، پزشکی و اطلاعات در مقیاس های نانو و مزوسکوپی استفاده می کرد.
