اندازه گیری حد پایین تر سطح صدا و نویز تولید شده توسط خود

اندازه گیری حد پایین تر سطح صدا و نویز تولید شده توسط خود

استاندارد جدید بین المللی سطح سنج صدا IEC{{0}}:2002 و مقررات جدید تأیید اندازه گیری سطح صدا JJG188-2002 محدوده اندازه گیری سطح صدا را به صورت زیر تعریف می کند: پاسخ به سیگنال سینوسی، از حداقل سطح صدا در محدوده حداکثر حساسیت تا بالاترین سطح صدا در محدوده سطح حساسیت حداقل، محدوده سطح صدای A-weighted که می تواند زمانی که نشانه اضافه بار یا زیر برد وجود ندارد و خطای خطی سطح در محدوده مشخص شده است آزمایش شود. محدوده تحمل در عین حال مقرر شده است که در هر وزن فرکانسی یا محدوده پاسخ فرکانسی تراز سنج صوت، در تمام محدوده های سطح با هر فرکانس، خطای خطی سطح به اضافه عدم قطعیت گسترش یافته (0.3dB) ناشی از اندازه گیری نباید تجاوز کند. ± 1.1 دسی بل برای صدا سنج سطح 1 و ± 1.4 دسی بل برای صدا سنج سطح 2. بر این اساس، به منظور اطمینان از نیاز خطای خطی سطح و کسر تأثیر عدم قطعیت، نویز خود تولید شده یک تراز سنج سطح 1 باید حداقل 8 دسی بل کمتر از حد پایین اندازه گیری و سطح 2 باشد. سطح صدا باید حداقل 6.7 دسی بل کمتر باشد. همه آنها حداقل 5dB کمتر از استاندارد قدیمی هستند.

با این حال، در حال حاضر، بسیاری از تولید کنندگان مقدار صدای تولید شده توسط خود (کف نویز) را به عنوان حد پایین اندازه گیری سطح صدا تعیین می کنند، که واضح است که کاربران را گمراه می کند. کاربران باید در هنگام انتخاب توجه داشته باشند، حد پایین اندازه گیری واقعی این نوع صدا سنج 6.7dB~8dB بالاتر از چیزی است که می دهند. برخی از تولیدکنندگان همچنان تصریح می کنند که حد پایین اندازه گیری 5dB بالاتر از نویز پس زمینه بر اساس استانداردهای ملی و بین المللی قدیمی برای سطح سنج صدا است که به اندازه کافی دقیق نیست.

حد پایین اندازه‌گیری سطح‌سنج صدا عمدتاً با حساسیت میکروفون و نویز خود تولید شده سطح‌سنج صدا تعیین می‌شود. برای کاهش حد پایین اندازه گیری، باید از این دو جنبه شروع کنیم. در استانداردهای جدید بین‌المللی و مقررات جدید، تولیدکنندگان موظفند به ترتیب بالاترین صدای آکوستیک خود تولید و نویز الکتریکی خود تولید را ارائه دهند. هنگامی که سطح صدا در میدان صوتی کم نویز قرار می گیرد، باید نویز صدای خود تولید شده را اندازه گیری کرد. از آنجایی که برخی از میدان‌های صوتی کم‌نویز فقط برای سطح صدای A هستند، در این زمان فقط سطح صدای A نویز صدای خود تولید شده را می‌توان اندازه‌گیری کرد. نویز الکتریکی خود تولید شده با استفاده از امپدانس الکتریکی معادل به جای میکروفون اندازه گیری می شود. می‌دانیم که میکروفون‌ها نیز نویز خود تولید شده (نویز حرارتی) تولید می‌کنند، بنابراین معمولاً نویز آکوستیک خود تولید شده در یک صدا سنج بیشتر از نویز الکتریکی است. امپدانس الکتریکی معادل میکروفون اساساً خازنی است که ظرفیت آن در حدود 5{17}}pF برای یک میکروفون 1-اینچ و حدود 15pF برای یک میکروفون 1/{14}}اینچی است. نویز تولید شده توسط خود اندازه گیری شده توسط ظرفیت های مختلف متفاوت خواهد بود. هنگام آزمایش نویز الکتریکی خود تولید شده، آداپتورهای مورد استفاده برای انتقال سیگنال الکتریکی نباید استفاده شوند. خازن های تعبیه شده در این آداپتور 0.01μF یا 0.1μF هستند و نویز الکتریکی اندازه گیری شده با آن به میزان قابل توجهی کمتر خواهد بود. علاوه بر این، هنگام اندازه‌گیری نویز خود تولید شده، به جای حداکثر مقدار خواندن، سطح صدای F و S باید میانگین حسابی 10 نشانه‌ای باشد که به‌طور تصادفی در 60 ثانیه خوانده می‌شوند. برای سطح صدای میانگین زمانی، میانگین زمان باید حداقل 30 ثانیه باشد.