معنی وزن سنج های نویز (صوت سنج)
نسبت صدای سیگنال (SNR) نسبت قدرت سیگنال مفید به توان نویز ناخواسته است.
نسبت قدرت سیگنال مفید به توان نویز ناخواسته است. معمولاً با دسی بل اندازه گیری می شود. از آنجایی که توان تابعی از جریان و ولتاژ است، نسبت سیگنال به نویز را نیز می توان با استفاده از مقادیر ولتاژ، یعنی نسبت سطح سیگنال به سطح نویز، با فرمول کمی متفاوت محاسبه کرد. محاسبه نسبت سیگنال به نویز بر اساس نسبت توان: S/N=10 log محاسبه نسبت سیگنال به نویز بر اساس ولتاژ: S/N=10 log زیرا نسبت سیگنال به نویز است از نظر لگاریتمی با توان یا ولتاژ مرتبط است، لازم است نسبت سیگنال به نویز بهبود یابد، سپس باید مقدار خروجی و نسبت مقدار نویز را به میزان قابل توجهی افزایش داد، به عنوان مثال: زمانی که سیگنال به نویز نسبت 100dB است، ولتاژ خروجی 10،000 برابر ولتاژ نویز به مدارهای الکترونیکی است، این کار آسانی نیست.
تقویت کننده با نسبت سیگنال به نویز بالا به معنای نمای شمالی ساکت تر است و به دلیل سطح نویز کم، بسیاری از جزئیات صداهای ضعیف پنهان شده توسط نویز آشکار می شود و در نتیجه صداهای شناور افزایش می یابد، حس قوی تر. هوا و افزایش دامنه دینامیکی هیچ داده قضاوت دقیقی برای اندازه گیری خوب یا بد بودن نسبت سیگنال به نویز یک تقویت کننده وجود ندارد. به طور کلی، بهتر است نسبت سیگنال به نویز حدود 85 دسی بل یا بیشتر باشد و در برخی موقعیت های گوش دادن با صدای بلند، اگر کمتر از مقدار تاب خورده باشد، امکان شنیدن نویز واضح در شکاف موسیقی وجود دارد. علاوه بر نسبت سیگنال به نویز، اندازه نویز تقویت کننده را اندازه گیری کنید همچنین می توانید از مفهوم سطح نویز استفاده کنید، که در واقع یک ولتاژ برای محاسبه مقدار نسبت سیگنال به نویز است، اما مخرج یک عدد ثابت است: { {11}}.775V، در حالی که شمارش ولتاژ نویز است، بنابراین سطح نویز و نسبت سیگنال به نویز به ترتیب: اولی a ***، دومی یک عدد نسبی است.
در دفترچه راهنمای محصول در جدول مشخصات پشت داده ها، اغلب یک کلمه A به معنای A-weight وجود دارد، یعنی A وزن، وزن به این معنی است که یک مقدار مشخص طبق قوانین خاصی که اهمیت تغییرات را می سنجد، به دلیل گوش انسان روی اشیاء فرکانس متوسط به ویژه حساس است، بنابراین اگر تقویتکنندهای در باند فرکانس متوسط نسبت سیگنال به نویز به اندازه کافی بزرگ باشد، حتی اگر نویز سیگنال کمی کمتر از فرکانس پایین و بالا باشد. باندهای فرکانس، تشخیص گوش انسان آسان نیست. مشاهده می شود که اگر نسبت سیگنال به نویز با استفاده از روش وزن دهی اندازه گیری شود، مقدار آن بیشتر از عدم استفاده از روش وزن دهی خواهد بود. در مورد A-weighting، مقدار بالاتر از وزن بدون وزن است.
علاوه بر این، برای شبیهسازی حساسیت گوش انسان در فرکانسهای مختلف، شبکهای در سطح سنج صدا وجود دارد که میتواند ویژگیهای شنوایی گوش انسان را شبیهسازی کند و سیگنال الکتریکی را به مقدار تقریبی حس شنوایی تصحیح کند. و این شبکه را شبکه وزن دهی می نامند. سطح فشار صوت اندازهگیری شده توسط شبکه وزندهی دیگر سطح فشار فیزیکی هدف (به نام سطح فشار صوت خطی) نیست، بلکه سطح فشار صوت تصحیحشده توسط حس شنوایی است که سطح صدای وزنی یا سطح نویز نامیده میشود.
به طور کلی سه نوع شبکه وزن دار وجود دارد، A، B و C. سطح صدای A-weighted برای شبیه سازی ویژگی های فرکانس گوش انسان برای نویزهای با شدت پایین زیر 55dB، سطح صدای B-weighted برای شبیه سازی ویژگی های فرکانس است. نویز با شدت متوسط از 55 دسی بل تا 85 دسی بل، و سطح صدای C-weighted برای شبیه سازی ویژگی های فرکانس نویز با شدت بالا است. تفاوت اصلی بین این سه، درجه تضعیف مولفه های فرکانس پایین نویز است، با A تضعیف * بیشتر، B بعدی، و C کمترین. سطح صدای A-weighted در حال حاضر به دلیل نزدیک بودن منحنی مشخصه آن به ویژگی های شنوایی گوش انسان، بیشترین استفاده را در اندازه گیری های نویز دنیا دارد، در حالی که B و C به تدریج مورد استفاده قرار نمی گیرند.
