اصول انتخاب فاصله یاب لیزری و اندازه گیری

اصول انتخاب فاصله یاب لیزری و اندازه گیری

اصول اندازه گیری و روش های عمل
با پیشرفت علم و فناوری، به نظر می رسد که اکثر مردم هنوز در مورد مسافت یاب لیزری اطلاعاتی ندارند و فاصله یاب لیزری را درک نمی کنند. حتی برخی از کارگران از متر برای اندازه گیری فواصل و از قلم برای محاسبه مساحت، حجم و ... استفاده می کنند. در ادامه به معرفی اصل و کاربرد فاصله یاب لیزری می پردازم که به کارگران امکان کار و مطالعه با کارایی و دقت بالا را می دهد.

فاصله یاب لیزری ابزاری است که از نور لیزر برای اندازه گیری دقیق فاصله تا یک هدف استفاده می کند. هنگامی که فاصله یاب لیزری کار می کند، یک پرتو لیزر بسیار نازک به سمت هدف ساطع می کند. عنصر فوتوالکتریک پرتو لیزر منعکس شده توسط هدف را دریافت می کند. تایمر زمان از انتشار تا دریافت پرتو لیزر را اندازه گیری می کند و فاصله بین ناظر تا هدف را محاسبه می کند.

اگر لیزر به طور مداوم تابش شود، برد اندازه گیری می تواند به حدود 40 کیلومتر برسد و عملیات را می توان در روز و شب انجام داد. اگر لیزر با پالس ساطع شود، دقت عموماً کمتر است، اما زمانی که برای اندازه‌گیری‌های مسافت طولانی استفاده می‌شود، می‌توان به دقت نسبی خوبی دست یافت.

دسته بندی های اصلی
فاصله یاب لیزری یک بعدی برای اندازه گیری فاصله و موقعیت یابی استفاده می شود.

مسافت یاب لیزری دو بعدی (Scanning Laser Rangefinder) در اندازه گیری کانتور، موقعیت یابی، نظارت بر منطقه و سایر زمینه ها استفاده می شود.

فاصله یاب لیزری سه بعدی در اندازه گیری کانتور سه بعدی، موقعیت یابی فضای سه بعدی و سایر زمینه ها استفاده می شود.

1. اصل استفاده از محدوده مادون قرمز یا محدوده لیزری چیست؟
اصل برد اساساً می تواند به عنوان اندازه گیری زمان لازم برای بازگشت نور به هدف و سپس محاسبه فاصله D از طریق سرعت نور c =299792458m/s و ضریب شکست اتمسفر n خلاصه شود. از آنجایی که اندازه‌گیری مستقیم زمان دشوار است، معمولاً فاز یک موج پیوسته را اندازه‌گیری می‌کنند که به آن فاصله‌سنج اندازه‌گیری فاز می‌گویند. البته مسافت یاب های پالسی نیز وجود دارد..