مقدمه ای بر انواع سنسورها و روش های عملیاتی در آشکارسازهای گاز
آشکارساز گاز ابزاری برای بررسی غلظت نشت گاز است که در درجه اول به آشکارسازهای گاز قابل حمل/دستی اشاره دارد.
کاربرد اصلی سنسورهای گاز، بررسی انواع گازهای موجود در محیط است. سنسورهای گاز سنسورهایی هستند که برای بررسی ترکیب و محتوای گازها استفاده می شوند.
به طور کلی اعتقاد بر این است که تعریف حسگرهای گاز بر اساس معیارهای بازرسی برای طبقه بندی است.
به این معنا که هر سنسوری که برای بررسی ترکیب و غلظت گاز استفاده می شود، سنسور گاز نامیده می شود، صرف نظر از اینکه از روش های فیزیکی یا شیمیایی استفاده می کند.
به عنوان مثال، سنسورهایی که جریان گاز را بررسی می کنند، سنسورهای گاز در نظر گرفته نمی شوند، اما آنالایزرهای گاز هدایت حرارتی به عنوان سنسورهای اصلی گاز طبقه بندی می شوند، اگرچه آنها گاهی اوقات از اصول بازرسی به طور کلی استفاده می کنند.
سنسور گاز نیمه هادی
با استفاده از این اصل ساخته شده است که رسانایی برخی از مواد نیمه هادی اکسید فلزی با ترکیب گاز محیط در دمای معین تغییر می کند.
به عنوان مثال، یک سنسور الکل بر اساس این اصل تهیه می شود که وقتی دی اکسید قلع در دمای بالا با گاز الکل مواجه می شود، مقاومت آن به شدت کاهش می یابد.
سنسور گاز سوزاندن کاتالیزوری
این نوع سنسور با یک لایه کاتالیست مقاوم در برابر دمای بالا بر روی سطح یک مقاومت پلاتین تهیه می شود. در دمای معینی، گازهای قابل احتراق، احتراق را روی سطح آن کاتالیز می کنند. سوختن تابعی از غلظت گازهای قابل احتراق با افزایش دمای مقاومت پلاتین و تغییر مقاومت است.
سنسور گاز هدایت حرارتی
هر گاز رسانایی حرارتی خاص خود را دارد و هنگامی که رسانایی حرارتی دو یا چند گاز به طور قابل توجهی متفاوت است، می توان از عناصر هدایت حرارتی برای تشخیص محتوای یک جزء بین آنها استفاده کرد.
این نوع سنسور در حال حاضر به طور گسترده برای تشخیص گاز هیدروژن، دی اکسید کربن و متان با غلظت بالا استفاده می شود.
سنسور گاز الکتروشیمیایی
برخی از گازهای قابل احتراق، سمی و مضر آن دارای فعالیت الکتروشیمیایی هستند و می توانند به صورت الکتروشیمیایی اکسید شوند یا احیا شوند.
