مقدمه ای بر مقایسه بین مولتی متر اشاره گر و مولتی متر دیجیتال
مولتیمتر اشارهگر ابزاری از نوع متوسط-میباشد که دارای نشانه خواندن واضح و واضح است. (به طور کلی، مقدار خواندن ارتباط نزدیکی با زاویه نوسان نشانگر دارد، بنابراین بسیار شهودی است). مولتی متر دیجیتال یک ابزار نمونه برداری لحظه ای است. هر 0.3 ثانیه یک بار نمونه برداری می کند تا نتیجه اندازه گیری را نمایش دهد. گاهی اوقات، نتایج هر نمونه تنها بسیار مشابه است، نه دقیقاً یکسان، که باعث میشود خواندن نتایج در مقایسه با نوع اشاره گر کمتر باشد.
یک مولتی متر اشاره گر عموماً تقویت کننده ای در داخل ندارد، بنابراین مقاومت داخلی آن نسبتاً کوچک است. به عنوان مثال، برای مدل MF-10، حساسیت ولتاژ DC 100 کیلو اهم بر ولت است. حساسیت ولتاژ DC مدل MF-500 20 کیلو اهم بر ولت است. از آنجایی که مولتی متر دیجیتال از یک مدار تقویت کننده عملیاتی در داخل استفاده می کند، مقاومت داخلی آن می تواند بسیار بزرگ باشد، اغلب 1 MΩ یا بیشتر. (یعنی می تواند به حساسیت بالاتری دست یابد). این باعث می شود که تأثیر کمتری بر مدار اندازه گیری شده داشته باشد و دقت اندازه گیری بالاتری را به دست آورد.
به دلیل مقاومت داخلی نسبتاً کوچک، مولتی متر اشاره گر بیشتر از اجزای مجزا برای تشکیل مدارهای شنت و تقسیم ولتاژ استفاده می کند. بنابراین مشخصه های فرکانس آن ناهموار است (در مقایسه با مولتی متر دیجیتال)، در حالی که مولتی متر اشاره گر از این نظر ویژگی های فرکانسی نسبتاً بهتری دارد. ساختار داخلی مولتی متر اشاره گر ساده است، بنابراین هزینه آن کم است، عملکردها کم است، تعمیر و نگهداری آسان است و توانایی آن در مقاومت در برابر جریان اضافه و اضافه ولتاژ نسبتا قوی است. مولتی متر دیجیتال از انواع نوسان، تقویت، حفاظت از تقسیم فرکانس و مدارهای دیگر در داخل استفاده می کند، بنابراین عملکردهای بیشتری دارد. به عنوان مثال، می تواند دما، فرکانس (در محدوده نسبتا کم)، ظرفیت خازن، اندوکتانس را اندازه گیری کند و به عنوان یک مولد سیگنال و غیره استفاده شود.
از آنجایی که ساختار داخلی مولتی متر دیجیتال بیشتر از مدارهای مجتمع استفاده می کند، ظرفیت اضافه بار آن نسبتا ضعیف است. (با این حال، برخی از آنها اکنون می توانند به طور خودکار دنده ها را تعویض کنند و عملکردهای محافظت خودکار و غیره دارند، اما استفاده از آنها پیچیده تر است)، و به طور کلی تعمیر آنها پس از آسیب دیدن آسان نیست. ولتاژ خروجی مولتی متر دیجیتال نسبتاً پایین است (معمولاً از 1 ولت تجاوز نمی کند) که برای آزمایش برخی از اجزای با ویژگی های ولتاژ خاص (مانند تریستورها، دیودهای{4}} نورانی و غیره) ناخوشایند است. مولتی متر اشاره گر دارای ولتاژ خروجی بالاتر (مانند 10.5 ولت، 12 ولت و غیره) و جریان بزرگتر است (به عنوان مثال، دنده MF{13}}500 *1Ω می تواند حداکثر جریان حدود 100 میلی آمپر داشته باشد)، که می تواند به راحتی تریستورها، دیودهای ساطع کننده نور و غیره را آزمایش کند.
