مقدمه ای بر استانداردهای طبقه بندی آشکارسازهای گاز
آشکارسازهای گاز عمدتاً از حسگرهای گاز برای تشخیص انواع گازهای موجود در محیط استفاده می کنند. سنسور گاز سنسوری است که برای تشخیص ترکیب و محتوای گازها استفاده می شود. به طور کلی، تعریف حسگر گاز بر اساس هدف شناسایی است. به این معنا که به هر حسگری که برای تشخیص ترکیب و غلظت گازها استفاده می شود، سنسور گاز می گویند، صرف نظر از اینکه از روش های فیزیکی یا شیمیایی استفاده می کند.
استانداردهای طبقه بندی زیر برای آشکارسازهای گاز وجود دارد:
طبقه بندی بر اساس هدف تشخیص: ابزارهای تشخیص و هشدار گاز قابل احتراق (از جمله متان)، ابزارهای تشخیص و هشدار گاز سمی و ابزارهای تشخیص و هشدار اکسیژن وجود دارد.
طبقه بندی با توجه به اصل تشخیص: برای تشخیص گاز قابل احتراق، نوع احتراق کاتالیزوری، نوع نیمه هادی، نوع هدایت حرارتی، و نوع جذب مادون قرمز و غیره وجود دارد. برای تشخیص گاز سمی، نوع الکتروشیمیایی، نوع نیمه هادی و غیره وجود دارد. برای تشخیص اکسیژن، نوع الکتروشیمیایی و غیره وجود دارد.
طبقه بندی بر اساس روش استفاده: انواع قابل حمل و ثابت وجود دارد.
طبقه بندی بر اساس محل استفاده: انواع معمولی و ضد انفجار- وجود دارد.
طبقه بندی با توجه به عملکرد: آشکارسازهای گاز، دستگاه های هشدار گاز و ابزارهای تشخیص و هشدار گاز وجود دارد.
طبقه بندی بر اساس روش نمونه گیری: نوع انتشار و نوع مکش پمپ وجود دارد.
