فناوری تصویربرداری دید در شب مادون قرمز مادون قرمز دید در شب
نور مرئی در شب بسیار ضعیف است، اما پرتوهای مادون قرمز نامرئی برای چشم انسان فراوان است. دید مادون قرمز از فناوری تبدیل فوتوالکتریک برای کمک به افراد در مشاهده، جستجو، هدف گیری و رانندگی وسایل نقلیه در شب استفاده می کند. اگرچه مردم خیلی زود پرتوهای مادون قرمز را کشف کردند، اما به دلیل محدودیت اجزای مادون قرمز، توسعه فناوری سنجش از راه دور مادون قرمز بسیار کند است. در سال 1940 بود که آلمان سولفید سرب و چندین ماده انتقال مادون قرمز را توسعه داد که تولد ابزار سنجش از راه دور مادون قرمز امکان پذیر شد. از آن زمان، آلمان برای اولین بار چندین ابزار تشخیص مادون قرمز مانند دستگاه های دید در شب مادون قرمز فعال را توسعه داد، اما هیچ یک از آنها در جنگ جهانی دوم استفاده نشدند. دو نوع ابزار بینایی مادون قرمز وجود دارد: فعال و غیرفعال: اولی از نورافکن مادون قرمز برای تابش هدف استفاده می کند و تابش مادون قرمز منعکس شده را برای تشکیل تصویر دریافت می کند. دومی اشعه مادون قرمز ساطع نمی کند، اما برای تشکیل یک "تصویر حرارتی" به تابش فروسرخ خود هدف تکیه می کند، بنابراین به آن "تصویر حرارتی" نیز می گویند. تصویرگر".
فناوری تصویربرداری دید در شب مادون قرمز
فناوری دید در شب مادون قرمز، فناوری اولیه تصویربرداری دید در شب مادون قرمز فعال و فناوری مادون قرمز غیرفعال (تصویربرداری حرارتی) فعلی را تجربه کرده است. آشکارساز مادون قرمز در ابتدا یک آشکارساز واحد بود و بعداً به منظور بهبود حساسیت و وضوح به یک آشکارساز آرایه خطی چند عنصری تبدیل شد و اکنون به یک آشکارساز مادون قرمز با آرایه چند عنصری تبدیل شده است. سیستم های مربوطه جهشی از تشخیص نقطه ای به تصویربرداری حرارتی از اهداف را انجام داده اند.
(1) فناوری تبدیل تصویر مادون قرمز فعال (نزدیک منطقه مادون قرمز).
این فناوری از اصل تبدیل تصویر فوتوالکتریک برای تحقق رصد در شب استفاده می کند. این نوع ابزار شامل دو بخش است: یک منبع نور مادون قرمز و یک عینک دید در شب حاوی یک لوله تصویر متغیر. منبع نور مادون قرمز هدف را روشن می کند و عینک دید در شب تصویر مادون قرمز نامرئی را به تصویر قابل مشاهده تبدیل می کند. این نوع فناوری در اواخر دهه 1930 مورد مطالعه قرار گرفت و در جنگ جهانی دوم توسعه و به کار گرفته شد. دوربین های تفنگ مجهز به عینک دید در شب مادون قرمز فعال به طور گسترده در تئاتر اقیانوس آرام استفاده می شود. در حوالی دهه 1960، این فناوری بالغ شد و فاصله مشاهده میتوانست به 3،{3}} متر برسد. پس از آن، به طور گسترده با نیرو مجهز شد، اما به دلیل حساسیت کم، انتشار حرارت زیاد، مصرف انرژی بالا، بدنه بزرگ، وزن زیاد، فاصله مشاهده محدود و نوردهی آسان، پاشنه آشیل به تدریج جایگزین دید در شب شد. فناوری بعدها توسعه یافت و اکنون تنها تعداد کمی از کشورها دارای تعداد کمی تجهیزات هستند.
(2) فناوری دید در شب مادون قرمز غیرفعال (مناطق مادون قرمز میانی و دور)
دوربین تصویربرداری حرارتی مادون قرمز یکی از امیدوارکننده ترین آشکارسازهای مادون قرمز است که جهت توسعه تجهیزات دید در شب را نشان می دهد. این دستگاه از یک دستگاه نیمه هادی اثر فوتوالکتریک داخلی به عنوان آشکارساز برای تبدیل تصویر تشعشعی صحنه به تصویر شارژ استفاده می کند و پس از پردازش اطلاعات توسط دستگاه نمایشگر به تصویر قابل مشاهده تبدیل می شود. برخی از مدل های معمولی عبارتند از:
ANS/pAS{0} «دید سلاح حرارتی (TWS)» که توسط Raythe Systems ایالات متحده برای ارتش ایالات متحده توسعه یافته است، پیشرفتهترین دستگاه دید در شب مادون قرمز غیرفعال تاکنون است. این یک فناوری مادون قرمز نسل دوم آیندهنگر است. سیستم رؤیت تصویربرداری حرارتی. فن آوری های مورد استفاده در این سیستم عبارتند از: فناوری صفحه کانونی تلورید کادمیوم با حساسیت بالا برای دستیابی به اهداف از راه دور در تلسکوپ های کوچک. اپتیک دودویی سبک و با انتقال بالا در محفظه های پلاستیکی پیشرفته. اندازه کوچک، مصرف برق کم اجزای الکترونیکی یکپارچه در مقیاس بسیار بزرگ (VLSI). عملکرد بی صدا، قابلیت اطمینان بالا، خنک کننده ترموالکتریک به اندازه انگشت شست. مصرف انرژی کم، صفحه نمایش دیود ساطع نور بالا (LED)؛ مناسب برای
1. برنده شدن در زمان نبرد شبانه موثر
شب و آب و هوای بد بخش قابل توجهی از سال را تشکیل می دهد و تجهیزات دید در شب شب را شفاف می کند و زمان مبارزه موثر را تا حد زیادی افزایش می دهد. تجهیزات دید در شب مادون قرمز وضوح بالایی دارند و از مزیت شناسایی اهداف پرنده در حال حرکت در دریا برخوردار هستند. دوربین تصویربرداری حرارتی برای ردیابی کشتی می تواند نه تنها برای ارائه داده های هدف برای پرتاب موشک، بلکه برای شناسایی موشک های دریایی دشمن نیز استفاده شود. سیستم کنترل آتش فوتوالکتریک، از جمله تجهیزات تصویربرداری حرارتی، شناسایی هدف را تسهیل می کند و زمان واکنش سیستم سلاح را کوتاه می کند.
2. وضعیت نظامی جنگ شبانه را تثبیت کرد
با وجود تجهیزات دید در شب زیاد در نیروهای مسلح، کشورهای پیشرفته غربی تسلط بر عملیات شبانه را به عنوان یک استراتژی پیروز در نظر گرفته اند.
3. کارآیی سلاح ها را دو برابر کنید
ترکیب فناوری دید در شب و تسلیحات و تجهیزات، کارآیی تسلیحات و تجهیزات را در کسب اطلاعات، انجام حملات، فرماندهی نیروها، نیروهای مانور و هماهنگی عملیات در شب و در هوای بد بسیار بهبود می بخشد.
4. کاهش تصادفات پروازی
با استفاده از غلاف های ناوبری با دوربین های مادون قرمز رو به جلو در هواپیما و با استفاده از خلبانان از عینک هایی با عینک دید در شب می توان سوانح هوایی را تا حد زیادی کاهش داد.
