دوربین مادون قرمز
دوربین های حرارتی شبیه دوربین های معمولی نیستند، ما آنها را دوربین می نامیم، اما در واقع حسگر هستند. برای درک نحوه عملکرد آنها، اولین کاری که باید انجام دهید این است که همه چیزهایی را که در مورد عکس گرفتن با دوربین قبلی خود می دانید فراموش کنید. FLIR از گرما به جای نور مرئی برای گرفتن عکس استفاده می کند. گرما (همچنین به عنوان انرژی مادون قرمز یا حرارتی شناخته می شود) و نور هر دو بخشی از طیف الکترومغناطیسی هستند، اما دوربینی که قادر به تشخیص نور مرئی باشد انرژی گرمایی را نمی بیند و بالعکس.
دوربینهای حرارتی نه تنها گرما را تشخیص میدهند، بلکه تفاوتهای کوچک در گرما را نیز تشخیص میدهند (تا 0.01 درجه) و آنها را به صورت سایههای خاکستری یا رنگهای مختلف نشان میدهند. بسیاری از مردم این مفهوم را درک نمی کنند، بیایید توضیح دهیم که چگونه کار می کند.
هر چیزی که ما در زندگی روزمره با آن روبرو می شویم، انرژی حرارتی، حتی یخ، ساطع می کند. هر چه چیزی گرمتر باشد، انرژی حرارتی بیشتری ساطع می کند. انرژی گرمایی تلف شده را "امضای گرما" می نامند. هنگامی که دو جسم در کنار یکدیگر دارای علائم حرارتی کمی متفاوت هستند، بدون توجه به شرایط نوری، به وضوح در FLIR ظاهر می شوند. انرژی حرارتی از منابع مختلفی می آید، بسته به آنچه در آن زمان به آن نگاه می کنید. برخی از چیزها، مانند حیوانات خونگرم (از جمله انسان)، موتورها و ماشین آلات، گرمای خود را به صورت بیولوژیکی یا مکانیکی تولید می کنند. چیزهای دیگر - زمین، سنگ ها، شناورها، پوشش گیاهی گرما را از خورشید در طول روز جذب می کنند و در شب گرما منتشر می کنند.
از آنجایی که مواد مختلف انرژی حرارتی را با سرعت های مختلف جذب و تابش می کنند، مناطقی که ما به عنوان یک دما در نظر می گیریم در واقع دماهای متفاوتی دارند. به همین دلیل است که چوب ضبط شده در آب برای چندین روز متفاوت از دمای آب به نظر می رسد و بنابراین برای تصویربرداران حرارتی قابل مشاهده است. FLIR می تواند این تفاوت های دما را تشخیص داده و آنها را به تصاویر تبدیل کند. در حالی که همه اینها ممکن است کمی پیچیده به نظر برسد، واقعیت این است که استفاده از دوربین های حرارتی بسیار آسان است. تصاویر آنها واضح و قابل درک هستند و نیازی به آموزش یا تفسیر ندارند. اگر می توانید تلویزیون تماشا کنید، می توانید از دوربین حرارتی FLIR استفاده کنید.
