در دماسنج مادون قرمز ، نقش سیاه پوست چیست؟
(1) شیئی که هر طول موج تابش خارجی را به طور کامل جذب می کند بدون هیچ گونه بازتاب تحت هر شرایطی.
(2) یک شی با نسبت جذب 1
(3) شیئی که تمام تابش های ورودی هر طول موج را در هر دما جذب می کند. هر شیء توانایی تابش مداوم ، جذب و انتشار امواج الکترومغناطیسی را دارد. امواج الکترومغناطیسی که از آن تابش می شوند توزیع طیفی مختلفی در باندهای مختلف دارند. این توزیع طیفی به ویژگی های خود شیء و دمای آن مربوط می شود و بنابراین تابش حرارتی نامیده می شود. به منظور مطالعه قوانین تابش حرارتی که به خصوصیات خاص ماده بستگی ندارد ، فیزیکدانان یک شیء ایده آل - یک بدن سیاه - را به عنوان هدف استاندارد برای تحقیقات تابش حرارتی تعریف کرده اند. به اصطلاح سیاه پوست به جذب کلیه امواج الکترومغناطیسی حادثه ، بدون تأمل یا انتقال اشاره دارد (البته تابش سیاه هنوز به بیرون تابش می کند).
قانون تابش کیرچوف بیان می کند که نسبت انرژی تابش شده توسط یک جسم در تعادل حرارتی به میزان جذب آن مستقل از خصوصیات فیزیکی خود شی است و فقط به طول موج و دما بستگی دارد. طبق قانون تابش کیرچوف ، در دمای مشخص ، یک سیاه پوست باید یک شی با بالاترین توانایی تابش باشد که می توان آن رادیاتور کامل نامید. امواج الکترومغناطیسی که توسط مواد مختلف در ترموگرافی مادون قرمز ساطع می شوند هرگز از هم تلاقی نمی کنند ، و این سیاه پوست فقط یک نقطه مرجع است ، معادل یک نقطه صفر. اما در دنیای واقعی ، چنین سیاه پوستی ایده آل وجود ندارد ، بنابراین چه چیزی می تواند برای نشان دادن این تفاوت استفاده شود؟ برای هر طول موج ، انتشار به عنوان نسبت انرژی تابش یک جسم واقعی در یک بازه طول موج کوچک از آن طول موج به انرژی تابش یک سیاه پوست در همان دما تعریف می شود. بدیهی است که انتشار یک عدد مثبت بین {0}}} و 1 است و به طور کلی به خصوصیات مواد ، عوامل محیطی و شرایط مشاهده بستگی دارد. اگر انتشار مستقل از طول موج باشد ، می توان یک جسم خاکستری نامید ، در غیر این صورت ، رادیاتور انتخابی نامیده می شود.
