نحوه استفاده از ردیاب اکسیژن قابل حمل
ردیاب اکسیژن قابل حمل یک آشکارساز گاز است که برای تشخیص غلظت اکسیژن در محیط استفاده می شود. اغلب در فضاهای بسته مختلف استفاده می شود. در صورت استفاده، می تواند به سادگی و به سرعت غلظت اکسیژن موجود در محیط را تشخیص دهد تا بتوانیم آن را بهتر مدیریت کنیم. انواع امنیت. بنابراین چگونه از یک آشکارساز اکسیژن قابل حمل استفاده کنیم؟
1. توصیه می شود که ردیاب اکسیژن قابل حمل پس از روشن شدن بیش از 5 دقیقه در تماس طبیعی با هوا باشد. این معمولاً پیش گرمایش راه اندازی نیز نامیده می شود. هدف اصلی فعال کردن کامل عملکرد سنسور است که می تواند نقش خاصی در پاسخ و عملکرد ابزار داشته باشد. دقت.
2. لازم به ذکر است که دمای محیط ابزار در طول فرآیند تشخیص نمی تواند از محدوده ای که ابزار تحمل می کند بیشتر باشد. در مواقعی که دمای محیط از -20 تا +50 درجه، رطوبت 95 درصد بدون تراکم، فشار اتمسفر نرمال و عدم وجود گرد و غبار گاز زیاد است، باید از آشکارسازهای اکسیژن قابل حمل استفاده شود. اگر محیط فعلی شرایط استفاده را برآورده نمی کند، لازم است زمان اندازه گیری آن را کوتاه کنید تا بر عمر مفید سنسور تأثیر نگذارید.
3. یک موضوع مهم در فرآیند کارکرد ابزار این است که به طور منظم باید کالیبره شود. به طور کلی، هر 3-6 ماه یک بار کالیبره می شود. روش کالیبراسیون نسبتا ساده است. در طی فرآیند کالیبراسیون دستگاه، دستگاه را می توان با کمک اکسیژن استاندارد هوا کالیبره کرد. به طور کلی میزان اکسیژن استاندارد در هر محیطی 20.9 است، به استثنای برخی مناطق خاص که ممکن است حدود 20.7 باشد، بنابراین در کاربردهای عملی ما، ابزارهایی که می توانند گازها را تشخیص دهند معمولاً از این محیط هوا به عنوان استاندارد کالیبراسیون استفاده می کنند و ابزارها به طور منظم کالیبره می شوند. . می توان از رانش سنسور یا تضعیف سیگنال جلوگیری کرد.
روش های استفاده فوق الذکر از آشکارسازهای اکسیژن قابل حمل در اینجا با شما به اشتراک گذاشته شده است. ردیاب های اکسیژن قابل حمل برای تشخیص مداوم درصد غلظت اکسیژن در هوای محیط شرکت های صنعتی و معدنی مناسب هستند. هنگامی که غلظت محیط بالا است، صدای محدود و کم را اجرا کنید، آلارم نور و لرزش به پرسنل در محل هشدار می دهد که در اسرع وقت منطقه خطرناک را تخلیه کنند.
