1. ابزار اندازه گیری
1. از یک صدا سنج دقیق یا یک صدا سنج معمولی و سرعت سنج موتور استفاده کنید.
2. خطای سطح صدا نباید از ± 2dB (A) تجاوز کند.
3. قبل و بعد از اندازه گیری، ابزار باید مطابق مشخص شده کالیبره شود.
2. اندازه گیری نویز در خودرو
(1) شرایط اندازه گیری سر و صدای داخل خودرو
1. باند اندازه گیری باید طول کافی برای آزمایش داشته باشد. باید جاده ای مستقیم و خشک آسفالت یا بتنی باشد.
2. هنگام اندازه گیری، سرعت باد (اشاره به زمین) نباید بیشتر از 3 متر بر ثانیه باشد.
3. درها و پنجره های خودرو باید در حین اندازه گیری بسته شوند. دیگر تجهیزات کمکی در خودرو منبع صدا است. اینکه آیا در حین اندازه گیری شروع می شود یا نه، باید طبق استفاده معمولی تعیین شود.
4. کف سر و صدای داخلی حداقل 10 دسی بل (A) کمتر از صدای اندازه گیری شده داخلی است و تضمین می شود که اندازه گیری تصادفی نیست.
تداخل سایر منابع صوتی
5. علاوه بر راننده و پرسنل اندازه گیری، نباید پرسنل دیگری در خودرو حضور داشته باشند.
(2) روش های اندازه گیری،
1. وسیله نقلیه با سرعت ثابت با سرعت های مختلف بالای 50 کیلومتر در ساعت در دنده های معمولی هدایت می شود و اندازه گیری ها به طور جداگانه انجام می شود.
2. برای اندازه گیری سطوح صدای وزن دار A و C از صدا سنج "آهسته" استفاده کنید. میانگین حداکثر قرائت نشانگرهای متر را به ترتیب بخوانید. نتایج اندازه گیری در جدول ضمیمه 2 ثبت شده است.
3. باندهای اکتاو با فرکانس های مرکزی 31.5، 63، 125، 250، 500، 1000، 2000، 4000 و 8000 هرتز باید در تحلیل طیف نویز داخلی گنجانده شوند.
