آشکارساز گاز کامپوزیت یک دستگاه ایمن است که می تواند به طور مداوم غلظت گاز قابل احتراق را تشخیص دهد. حساسیت و تکرارپذیری خوبی دارد. این ابزار توسط یک میکروکامپیوتر تعبیه شده با عملکرد ساده، عملکردهای کامل، قابلیت اطمینان بالا و انواع قابلیت های تطبیقی کنترل می شود. شهودی و واضح؛ طراحی کوچک و زیبای قابل حمل نه تنها شما را دوست دارد، بلکه استفاده از موبایل شما را نیز تسهیل می کند. این پوسته از پلاستیک مهندسی با استحکام بالا، با استحکام بالا، احساس خوب دست و ضد آب، ضد گرد و غبار و ضد انفجار ساخته شده است.
نکاتی که باید در هنگام استفاده از آشکارساز گاز مرکب مورد توجه قرار گیرد:
1. به کالیبراسیون و آزمایش منظم توجه کنید.
آشکارساز گاز سمی و مضر مانند سایر ابزارهای تست تحلیلی با روش نسبی اندازه گیری می شود: ابتدا از گاز صفر و غلظت استاندارد گاز برای کالیبره کردن دستگاه استفاده کنید و یک منحنی استاندارد بدست آورید و در دستگاه ذخیره کنید. در طول اندازه گیری، دستگاه سیگنال الکتریکی تولید شده توسط غلظت گاز مورد اندازه گیری را با سیگنال الکتریکی غلظت استاندارد مقایسه می کند و مقدار دقیق غلظت گاز را محاسبه می کند. بنابراین لازم است دستگاه را در هر زمان کالیبره کرد و برای اطمینان از اندازه گیری دقیق دستگاه، دستگاه را به طور مکرر کالیبره کرد. لازم به ذکر است که در حال حاضر بسیاری از آشکارسازهای گاز می توانند جایگزین سنسور تشخیص شوند، اما این بدان معنا نیست که یک آشکارساز می تواند در هر زمان به پروب های آشکارساز مختلف مجهز شود. هر زمان که یک پروب جایگزین می شود، علاوه بر زمان فعال شدن سنسور مشخص، ابزار باید مجددا کالیبره شود. علاوه بر این، توصیه می شود قبل از استفاده از ابزارهای مختلف، تشخیص پاسخ را روی گاز استاندارد مورد استفاده در دستگاه انجام دهید تا مطمئن شوید که ابزار واقعاً نقش محافظتی دارد.
دوم، به تداخل تشخیص بین سنسورهای مختلف توجه کنید.
به طور کلی، هر نوع سنسور مربوط به یک گاز تشخیص خاص است، اما غیرممکن است که هر نوع آشکارساز گاز موثر باشد. بنابراین، هنگام انتخاب یک سنسور گاز، لازم است تا حد امکان تداخل تشخیص گازهای دیگر روی سنسور را درک کنید تا از تشخیص دقیق آن از یک گاز خاص اطمینان حاصل شود.
3. به محدوده اندازه گیری غلظت ابزار تشخیص توجه کنید:
انواع آشکارسازهای گاز سمی و مضر دارای محدوده تشخیص ثابت خود هستند. تنها زمانی که اندازه گیری در محدوده اندازه گیری آن کامل شود، دستگاه می تواند اندازه گیری را با دقت انجام دهد. اگر اندازه گیری برای مدت طولانی خارج از محدوده اندازه گیری انجام شود، ممکن است باعث آسیب دائمی به سنسور شود.
به عنوان مثال، آشکارساز LEL، اگر به طور تصادفی در محیطی بیش از 100 درصد LEL استفاده شود، ممکن است حسگر را کاملا بسوزاند. و آشکارسازهای گاز سمی نیز در صورت استفاده طولانی مدت در غلظت های بالاتر باعث آسیب می شوند. بنابراین، اگر ابزار ثابت در حین استفاده، سیگنال بیش از حد مجاز ارسال کند، مدار اندازه گیری باید فوراً بسته شود تا از ایمنی سنسور اطمینان حاصل شود.
چهارم، به عمر سنسورهای مختلف توجه کنید:
انواع سنسورهای گاز عمر مفید مشخصی دارند، یعنی عمر. به طور کلی، در ابزارهای قابل حمل، سنسورهای LEL طول عمر بیشتری دارند و به طور کلی می توان از آنها برای حدود سه سال استفاده کرد. آشکارسازهای فوتیونیزاسیون دارای طول عمر چهار سال یا بیشتر هستند. سنسورهای گاز مخصوص الکتروشیمیایی دارای طول عمر نسبتا کوتاهی هستند، معمولاً در یک تا دو سال. سنسور اکسیژن طول عمر کمتری دارد، احتمالاً حدود یک سال. عمر سنسور الکتروشیمیایی به خشک شدن الکترولیت بستگی دارد، بنابراین اگر برای مدت طولانی از آن استفاده نشود، آب بندی آن در محیطی با دمای پایین تر می تواند عمر مفید را افزایش دهد. ابزارهای ثابت به دلیل اندازه نسبتا بزرگ عمر سنسور بیشتری دارند. بنابراین لازم است هر زمان که بخواهید سنسور را تست کنید و تا حد امکان در مدت اعتبار سنسور از آن استفاده کنید و پس از از کار افتادن آن را به موقع تعویض کنید.
