چگونه از تأثیرگذاری بر حساسیت آشکارسازهای گاز قابل اشتعال در شرایط دمای بالا جلوگیری کنیم؟
1، ابتدا درک کنید: دمای بالا چگونه می تواند حساسیت آشکارسازها را کاهش دهد
تأثیر دمای بالا بر حساسیت آشکارساز گازهای قابل احتراق عمدتاً به نوع سنسور مربوط می شود. سنسورهای مختلف در معرض مکانیسم‌های مختلف تداخل دمای بالا هستند، اما دقت تشخیص در نهایت کاهش می‌یابد.
به عنوان مثال، سنسورهای احتراق کاتالیستی که معمولاً مورد استفاده قرار می‌گیرند، به کاتالیزورها برای ترویج واکنش اکسیداسیون گازهای قابل احتراق برای تولید سیگنال‌های تشخیص تکیه می‌کنند. در محیط‌های با دمای بالا، فعالیت کاتالیزورها به میزان قابل‌توجهی کاهش می‌یابد و حتی ممکن است پدیده‌های «مسمومیت» رخ دهد و در نتیجه واکنش‌های کندتر نسبت به گازهای قابل احتراق ایجاد شود. نه تنها سیگنال تشخیص مخدوش می شود، بلکه ممکن است تاخیر در پاسخ نیز وجود داشته باشد. از سوی دیگر، حسگرهای مادون قرمز برای کار به منابع نوری پایدار و آشکارسازها متکی هستند. دماهای بالا می تواند باعث ناپایدار شدن شدت نور منبع نور شود و همچنین می تواند بر توانایی دریافت سیگنال آشکارساز تأثیر بگذارد. این به راحتی می تواند به آلارم های کاذب (زنگ هشدار حتی زمانی که از استاندارد تجاوز نمی کند) یا آلارم های از دست رفته (در صورت تجاوز از استاندارد پاسخ نمی دهد) منجر شود و در موارد شدید حتی ممکن است سنسور مستقیماً آسیب ببیند و قابلیت تشخیص خود را به طور کامل از دست بدهد.
2، در اینجا چهار نکته برای جلوگیری از تأثیر دمای بالا بر حساسیت وجود دارد
برای حفظ حساسیت پایدار آشکارسازهای گاز قابل احتراق در محیط‌های با دمای بالا، لازم است از جنبه‌های متعددی مانند سخت‌افزار، نصب، انتخاب و حفاظت پیوند شروع شود. اقدامات خاص می تواند به این چهار اشاره داشته باشد:
1. سطح سخت افزار: سپرهای محافظ را به ابزار اضافه کنید
یکی نصب مدار جبران دما است. بسیاری از آشکارسازهای گازهای قابل احتراق حرفه‌ای مدارهای داخلی دارند که از طریق الگوریتم‌ها یا طراحی‌های سخت‌افزاری خاص، تغییرات لحظه‌ای دمای محیط را کنترل می‌کنند و به طور خودکار تداخل نوسانات دما در سیگنال تشخیص را لغو می‌کنند. به عنوان مثال، هنگامی که دما افزایش می یابد، مدار ضریب تقویت سیگنال را تنظیم می کند تا نتیجه تشخیص را در محدوده دقیق نگه دارد و از انحراف خواندن ناشی از دما جلوگیری کند.
دوم تقویت طراحی اتلاف حرارت است. محفظه آشکارساز گاز قابل احتراق باید از فلز با رسانایی حرارتی خوب ساخته شود یا باید سینک های حرارتی و فن های کوچک در اطراف سنسور نصب شود تا اتلاف گرما را تسریع بخشد. برخی از آشکارسازهای طراحی شده برای سناریوهای دمای بالا نیز از مجاری جریان هوای داخلی استفاده می‌کنند تا به هوا اجازه گردش و حذف گرما داده شود، و اطمینان حاصل شود که دمای کار سنسور همیشه در محدوده نامی (معمولاً -20 درجه تا 50 درجه، و مدل‌های مقاوم در برابر دمای بالا می‌توانند به بیش از 100 درجه برسد)، بدون کاهش عملکرد ناشی از "پخت" در دمای بالا حفظ می‌شود.
2. محیط نصب: از منابع دمای بالا اجتناب کنید و از عایق بندی مناسب اطمینان حاصل کنید
محل نصب باید اجتناب از منابع با دمای بالا مانند دیگهای بخار، کوره های گرمایش، خطوط لوله بخار و غیره را در اولویت قرار دهد و فاصله حداقل 1 متری را از این اجسام با دمای بالا حفظ کند. اگر واقعاً دور ماندن غیرممکن است (مثلاً در نزدیکی کوره)، عایق کاری باید با پیچاندن پوسته آشکارساز با مواد عایق مقاوم در برابر درجه حرارت بالا (مانند پارچه الیاف سرامیکی) یا نصب آفتابگیر و پانل های عایق در بالای دستگاه برای کاهش تابش مستقیم دمای بالا انجام شود. کانال های تهویه نیز می توانند در محل نصب نصب شوند تا دمای محیط محلی را از طریق جریان هوا کاهش دهند و یک محیط کاری نسبتا خنک برای آشکارساز ایجاد کنند.
3. انتخاب و نگهداری: ابزار مناسب را انتخاب کنید و تعمیر و نگهداری منظم را انجام دهید
هنگام انتخاب، لازم است مدل های مقاوم در برابر درجه حرارت بالا با انتخاب هدفمند انتخاب شود. اگر سناریویی مانند کوره یا کارگاه متالورژی با دمای طولانی مدت بیش از 80 درجه باشد، می توان مستقیماً یک آشکارساز گاز قابل احتراق اختصاصی با برچسب "مقاوم در دمای بالا" انتخاب کرد. سنسورها و مدارهای اینگونه ابزارها به طور ویژه ای برای مقاومت در برابر دمای 100 درجه یا حتی بالاتر ساخته شده اند و به دلیل دماهای بالا به راحتی خراب نمی شوند.
ما باید چرخه کالیبراسیون را از نظر نگهداری کوتاه کنیم. در شرایط دمای معمولی، آشکارساز ممکن است هر 1-2 سال یک بار کالیبره شود، در حالی که در شرایط دمای بالا، کالیبره کردن هر 3 ماه توصیه می شود. با استفاده از حساسیت ابزار تشخیص گاز استاندارد، انحرافات را می توان به موقع اصلاح کرد. در عین حال، به طور منظم وضعیت پیری سنسور را بررسی کنید، مانند بررسی اینکه آیا سیگنال خروجی سنسور پایدار است یا خیر. اگر سیگنال نوسانات زیادی داشته باشد یا پاسخ کاهش یابد، لازم است سنسور را به موقع تعویض کنید تا از تشخیص نادرست ناشی از پیری سنسور و تأثیر دمای بالا جلوگیری شود.
