عمر مفید آشکارساز VOC چقدر است؟
آشکارساز VOC یک ابزار اندازه گیری است که می تواند غلظت نشت گاز را تشخیص دهد. آشکارساز VOC برای انجام اندازه گیری های کاری به حسگر گاز جزء اصلی خود متکی است. در اوایل دهه 1970، سنسورهای گاز به یک سری اصلی در زمینه حسگرها تبدیل شدند که به شاخه ای از حسگرهای شیمیایی تعلق دارند. آشکارسازهای VOC عمدتاً شامل آشکارسازهای VOC قابل حمل، آشکارسازهای VOC ثابت، آشکارسازهای VOC آنلاین و غیره هستند.
در این میان، حسگرهای گاز نیمه هادی را می توان به طور موثر برای تشخیص گازهای مختلف مانند متان، اتان، پروپان، بوتان، الکل، فرمالدئید، مونوکسید کربن، دی اکسید کربن، اتیلن، استیلن، وینیل کلرید، استایرن، اکریلیک اسید و غیره به کار برد. نیازهای تشخیص گاز غیرنظامی سنسورهای گاز احتراق کاتالیزوری اغلب برای تشخیص گازهای قابل اشتعال استفاده می شوند، به این معنی که سنسورهای گاز کاتالیزوری به هیچ گاز غیر قابل احتراق پاسخ نمی دهند. سنسورهای گاز احتراق کاتالیستی اندازه گیری دقیق، پاسخ سریع و طول عمر طولانی دارند. از آنجایی که خروجی آشکارسازهای VOC مستقیماً با خطر انفجار محیط مرتبط است، سنسورهای گاز احتراق کاتالیستی را می توان به عنوان حسگرهای غالب در زمینه تشخیص ایمنی در نظر گرفت.
حسگرهای گاز الکتروشیمیایی می توانند اجزای متعدد گاز را تشخیص دهند و غلظت های مختلف گاز را تشخیص دهند. به عنوان مثال، سنسور گاز نوع باتری اصلی می تواند به طور موثر اکسیژن، دی اکسید گوگرد، گاز کلر و غیره را تشخیص دهد. حسگر گاز سلول الکترولیتی با پتانسیل ثابت می تواند به طور موثر مونوکسید کربن، سولفید هیدروژن، هیدروژن، آمونیاک، هیدرازین و غیره را تشخیص دهد. سنسور گاز نوع جریان شدید می تواند به طور موثری اکسیژن در خودروها، غلظت اکسیژن در فولاد مذاب و غیره را تشخیص دهد. به طور کلی، عمر مفید آشکارساز VOC عمدتاً به جزء اصلی آن - حسگر گاز بستگی دارد. همانطور که قبلا ذکر شد، یک سنسور می تواند گازهای متعدد را تشخیص دهد، اما تا کنون هیچ سنسوری وجود ندارد که بتواند همه گازها را تشخیص دهد و تمام الزامات را برآورده کند. بنابراین، ما آشکارسازهای VOC را به حسگرهایی که برای تشخیص غلظت گازهای سمی استفاده میشوند و حسگرهایی که برای تشخیص غلظتهای انفجاری گازهای قابل اشتعال استفاده میشوند، با توجه به محیطهای استفاده متفاوتشان تقسیم میکنیم.
