دید در شب چگونه کار می کند؟ تفاوت دید در شب

دید در شب چگونه کار می کند؟ تفاوت دید در شب

دید در شب چگونه کار می کند؟

فناوری دید در شب شامل دو نوع اصلی است: تقویت کننده نور (یا افزایش نور ضعیف) و تشخیص مادون قرمز (یا تشخیص گرما). اکثر دستگاه های دید در شب مصرف کننده محصولاتی هستند که نور را تقویت می کنند. تمام محصولات فناوری دید در شب ATN از نور بزرگنمایی شده استفاده می کنند. این فرآیند از مقادیر کمی نور مانند نور کم در محیط اطراف (مانند نور ماه یا نور ستاره) برای تبدیل انرژی نور (که دانشمندان آن را فوتون می نامند) به انرژی الکتریکی (یعنی الکترون) استفاده می کند. این الکترون ها از یک دیسک نازک به اندازه 1/4 اینچ که شامل بیش از 10 میلیون مسیر است عبور می کنند. هنگامی که یک الکترون از طریق یک کانال حرکت می کند، هزاران الکترون از دیواره کانال جدا می شوند. سپس این الکترون‌های ضرب شده دوباره به فوتون تبدیل می‌شوند و به شما امکان می‌دهند یک تصویر روشن شبانه را حتی با وجود تاریکی ببینید.

تفاوت دید در شب

دستگاه های دید در شب با توجه به درجه لوله تقویت کننده به نسل های اول، دوم و سوم تقسیم می شوند.

نسل سوم پیچیده ترین فناوری دید در شب در سطح غیرنظامی فعلی است. سطح آن با یک پوشش بسیار حساس فتوکاتد گالیم آرسنید پوشیده شده است که می تواند نور را در نور بسیار ضعیف به طور موثرتری به الکتریسیته تبدیل کند. نسل سوم تصاویر واضح و واضح دید در شب را ارائه می دهد. لوله های تقویت کننده تصویر با کارایی بالا با حداقل 51lp/mm وجود دارد که 3 واحد بالاتر از حداقل استاندارد 45lp/mm است. خطوط بر میلی متر (lp/mm) واحد اندازه گیری است که تشدید کننده های تصویر با وضوح بالاتر تصاویر واضح تری تولید می کنند.

صفحه دسترسی توسعه یافته توسط نسل دوم می تواند ده ها هزار الکترون تولید کند. این یک تصویر واضح در موقعیت های شبانه بدون اعوجاج در مقایسه با نسل 1 و نسل صفر ایجاد می کند.

نسل اول با مشکلات اعوجاج و عمر کوتاه لوله های تقویت کننده مواجه بود. از موادی استفاده می‌کند که فوتوالکترون‌ها را کارآمدتر از نسل صفر تبدیل می‌کنند. این دستگاه ها قادرند در سطوح نوری پایین تری نسبت به نسل صفر، معروف به «نور ستاره» کار کنند. عینک های دید در شب وارداتی معمولاً از تقویت کننده های تصویر نسل اول استفاده می کنند، حتی اگر به عنوان نسل دوم تبلیغ شوند.

در نسل صفر، برای افزایش نور خارجی به افزایش انرژی نور متکی است. الکترون های تبدیل شده به نور توسط اجزای الکتریکی متمرکز می شوند و این الکترون ها از طریق یک دستگاه مخروطی (آند) شتاب می گیرند، بنابراین وقتی به صفحه فلورسنت برخورد می کنند انرژی بیشتری دارند و در نتیجه تصاویر ایجاد می کنند. متأسفانه، سرعت بخشیدن به الکترون ها به این شکل منجر به کاهش کیفیت تصویر و کوتاه شدن طول عمر کینسکوپ می شود.