دستگاه های دید در شب چگونه کار می کنند؟
فناوری دید در شب یک فناوری نوری الکترونیکی است که از دستگاه های تصویربرداری فوتوالکتریک برای دستیابی به رصد در شب استفاده می کند. فناوری دید در شب شامل دید در شب در نور کم و دید در شب مادون قرمز است. فناوری دید در شب در نور کم که به عنوان فناوری بهبود تصویر نیز شناخته میشود، یک فناوری تصویربرداری فوتوالکتریک است که از عینکهای دید در شب با لولههای بهبود تصویر برای بهبود تصاویر هدف ضعیف که توسط نورگیر شب برای مشاهده استفاده میشود، استفاده میکند. تجهیزات دید در شب کم نور در حال حاضر پرمصرف ترین و پرکاربردترین تجهیزات دید در شب در کشورهای خارجی می باشد. می توان آن را به مشاهده مستقیم (مانند ناظران دید در شب، دید سلاح، وسایل رانندگی در شب، عینک دید در شب) و مشاهده غیر مستقیم تقسیم کرد. دو نوع مشاهده وجود دارد (مانند تلویزیون در نور کم). فناوری دید در شب مادون قرمز به فناوری دید در شب مادون قرمز فعال و فناوری دید در شب مادون قرمز غیرفعال تقسیم می شود. فناوری دید در شب مادون قرمز فعال یک فناوری دید در شب است که از تابش فعال استفاده می کند و از نور مادون قرمز هدف برای انعکاس منبع مادون قرمز برای مشاهده استفاده می کند. تجهیزات مربوطه یک دستگاه دید در شب مادون قرمز فعال است. فناوری دید در شب مادون قرمز غیرفعال یک فناوری مادون قرمز است که برای دستیابی به رصد به تابش فروسرخ ساطع شده توسط خود هدف متکی است. هدف را بر اساس اختلاف دما یا اختلاف تابش حرارتی بین هدف و پس زمینه یا قسمت های مختلف هدف پیدا می کند. تجهیزات آن یک دوربین تصویربرداری حرارتی است. تصویرگرهای حرارتی دارای مزایای منحصر به فردی هستند که با سایر دستگاه های دید در شب متفاوت است، مانند توانایی کار در مه، باران و برف، داشتن برد طولانی و توانایی تشخیص استتار و مقاومت در برابر تداخل. آنها به کانون توسعه تجهیزات دید در شب خارجی تبدیل شده اند و تا حدودی جایگزین دستگاه های دید در شب کم نور خواهد شد.
دستگاه های دید در شب چگونه کار می کنند؟
فناوری دید در شب شامل دو نوع اصلی است: تقویت کننده نور (یا تشدید نور کم) و تشخیص مادون قرمز (یا تشخیص گرما). اکثر دستگاه های دید در شب مصرف کننده نور را تقویت می کنند. تمام محصولات فناوری دید در شب ATN از نور تقویت شده استفاده می کنند. این فرآیند از مقادیر کمی نور، مانند نور کم در محیط (مانند نور ماه یا نور ستاره)، برای تبدیل انرژی نور (دانشمندان آن را فوتون) به انرژی الکتریکی (یعنی الکترون) استفاده می کند. الکترون ها از یک دیسک نازک به اندازه 1/4 اینچ که شامل بیش از 10 میلیون مسیر است عبور می کنند. هنگامی که یک الکترون از کانال عبور می کند، هزاران الکترون از دیواره های کانال خارج می شوند. این الکترونهای در حال ضرب سپس دوباره به فوتون تبدیل میشوند و به شما امکان میدهند یک تصویر روشن شبانه را ببینید، حتی اگر خیلی تاریک باشد.
